“Απʼ το “Σελί της Αμπέλου” κοιτώντας βαθιά μες στη μνήμη μας βλέπουμε το μεγά κόσμο του Λασιθιού, την ακμή μοναξιάς των βουνών και τον κάματο νʼ αφρατεύει το χώμα.

Τα μερτέμια γυρίζουν ακόμη τα πανιά κι ο μακρύτονος λόγος ηχεί απʼ το βάθος!

Κάθε σάλεμα δύσκολο στα χαράκια!

Κι οι ρυθμοί καρτερούν ένα φύσημα να πετάξουν, χαιρετίσματα κι ήχους να φέρουνε από σπήλια λατρείας και φρίκης, από μάχες και γλέντια, από πλούτη ψυχής περασμένα!

Μοναξιά μες σε σπίτια μικρά, ξεκουκίζει τη σκέψη μας και μετρά πικρασμένες στιγμές των μανάδων.

Κάθε σάλαμα δύσκολο στα χαράκια!

Οι αιώνες δουλέψαν την γλώσσα! Μες τους ήχους να ζουν επετύχανε όσοι έτυχαν πώδε για λίγο κι ένας - ένας αφήσαν τα έχη τους! Το στημόνι σκληρό κι ακατάλυτο, μα τα ξόμπλια αγαπά στο καρνάδο να διάζεται, στο καρνάδο της ύστερης ώρας!

Τα μερτέμια σε πάνε, τα μερτέμια σε φέρνουν, τα μερτέμια σου λεν μυστικά μη φοβάσαι.

Κάθε σάλεμα δύσκολο στα χαράκια!”, γράφει στο οπισθόφυλλο ο Μιχάλης Α. Σφακιανάκης.