Η 21η Σεπτεμβρίου 1996 ήταν η μέρα που άλλαξε τον ρου της ιστορίας της ομάδας. Ο θάνατος του φυσικού της ηγέτη την βρήκε εντελώς απροετοίμαστη και από το πρωί της 27ης Σεπτεμβρίου τίποτα δεν ήταν πια το ίδιο.

Η απουσία του Θεόδωρου Βαρδινογιάννη την επηρέασε σε όλα τα επίπεδα. Στην αρχή αυτό δεν φάνηκε στα αποτελέσματα, αλλά με την πάροδο του χρόνου ο ΟΦΗ απέκτησε όλες τις κακές συνήθειες που είχαν οι περισσότερες ομάδες.

Το πέρασμα του χρόνου ήταν επώδυνο για την κρητική ομάδα που άρχισε σιγά-σιγά αλλά σταθερά να παίρνει την κατιούσα. Χωρίς την ασφάλεια του διοικητικού της ηγέτη και με την αποχώρηση λίγα χρόνια αργότερα του τεχνικού της ηγέτη Έιγκε Γκέραρντ γνώρισε και την άλλη σκληρή όψη του νομίσματος.

Οι διοικήσεις ήταν ασταθείς, οι προπονητές άλλαζαν σαν τα πουκάμισα και το πρώτο καμπανάκι χτύπησε περίπου μια πενταετία μετά με την περιπέτεια των μπαράζ με τον ΠΑΣ Γιάννινα.

Η σωτηρία του ΟΦΗ από αυτή τη δοκιμασία δυστυχώς δεν αξιοποιήθηκε. Τα λάθη ήταν συνεχόμενα και σοβαρά. Οι «αλλαγές» στο ιδιοκτησιακό-διοικητικό καθεστώς διογκώνουν αντί να περιορίζουν το πρόβλημα.

Στις 6 Φεβρουαρίου 2003 ο Γιάννης Βαρδινογιάννης παραχωρεί το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών στον ερασιτέχνη. Λίγο αργότερα διαλύεται ο ΟΦΗ `94 και η ομάδα παραπαίει διοικητικά και καταλήγει στην λύση του πρωτοδικείου.

Ο Παντελής Μυριοκεφαλιτάκης αναλαμβάνει την προεδρεία και στο τέλος της χρονιάς η ομάδα σώζεται ουσιαστικά λόγω των οπαδών του Άρη που διέκοψαν το ματς με τον Ηρακλή και έστειλαν την ομάδα τους στην Β` Εθνική. Δεύτερη φορά που γλιτώνει στο παρά πέντε αλλά ούτε και αυτή γίνεται μάθημα...