Της Εύας Στειακάκη *
Με αφορμή τα λόγια του λοιπόν, ξεκίνησα να ψάχνω περισσότερες πληροφορίες για το ποιoς είναι, για τον τρόπο δουλειάς του και τη φιλοσοφία του για όσα αφορούν στην εστίαση και στη γαστρονομία γενικότερα. Με μεγάλη μου χαρά βρέθηκα μπροστά σε ένα θησαυρό που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας. Βρήκα πολλές συνεντεύξεις του στο διαδικτύο που σε κάθε μια επιβεβαίωνα πως δεν είναι απλά ένας σεφ που το άστρο του θα λάμψει στο γαστρονομικό ουρανό, αλλά ένας άνθρωπος που αγαπά τη χώρα του, πολίτης ενεργός αυτού του πλανήτη, που μπορεί να αλλάξει πρός το καλύτερο πράγματα που αφορούν στη γαστονομική μας κουλτούρα και στη ζωή μας ακόμα. Βασισμένος στη σύγχρονη τάση της εποχικότητας των υλικών, της βιώσιμης ανάπτυξης και της χρήσης τοπικών προϊόντων, ο σεφ τη μετουσιώνει σε πιάτα που συγκλονίζουν με την απλότητα, την ποιότητα και τη φυσική τους γεύση. Ο Ρεντζέπι σε αυτή την προσπάθεια δεν είναι μόνος του, έχει συμπαραστάτη τον Claus Mayer μια σημαντική προσωπικότητα του γαστρονομικού γίγνεσθαι της Δανίας. Μαζί ταξίδεψαν σε όλη τη Δανία αλλά και σε όλες τις Σκανδιναβικές χώρες για να βρουν τα καλύτερα προϊόντα, να αναζητήσουν νέα υλικά, να μιλήσουν με τους μεγαλύτερους, να βρούν και να μελετήσουν παλιά βιβλία συνταγών της χώρας τους. Ξανανακάλυψαν παραδοσιακά υλικά και χρησιμοποιώντας παλιές αλλά και σύγχρονες απλές τεχνικές δημιούργησαν τη νέα σκανδιναβική κουζίνα.
Με σημείο εκκίνησης όχι μόνο τα προϊόντα της Δανίας αλλά και των άλλων Σκανδιναβικών χωρών, ανέπτυξαν ένα δίκτυο επαγγελματιών που αναζητούν στα δάση άγρια χόρτα, αρωματικά και ασυνήθιστα θαλασσινά. Χρησιμοποιούν πολλά θαλασσινά όπως μύδια, αστακούς και καραβίδες από τα νησιά Faroe, μπακαλιάρο και φύκια θαλάσσης από την Ισλανδία. Επίσης αρνί, βουβαλοτράγο (σε ελεύθερη μετάφραση του musk-ox) και πολλά άγρια χόρτα, αρωματικά φυτά, λουλούδια, φύκια, άγρια μούρα και άλλα “γυρευτά”, όπως θα λέγαμε και στον τόπο μας. Οι σάλτσες του περιέχουν περισσότερη μπύρα, χυμούς φρούτων και ξύδι από φρούτα. Το βούτυρο και η κρέμα υπάρχουν ανάμεσα στα υλικά, αλλά κυρίως το λάδι από κολοκυθόσπορους που παράγεται στην περιοχή. Σίκαλη, χρένο και άνιθος προστίθενται στα πιάτα για να δώσουν ένα χαρακτηριστικό σκανδιναβικό στίλ.

