Η κάθε στιγμή συνειδητοποίησης φέρει τη γέννηση μιας αλήθειας και το θάνατο ενός φόβου. Η σπουδαιότητα αποδοχής της σχέσης ζωής-θανάτου μέσα από την κίνηση και το λόγο των ερμηνευτών της παράστασης εκφράζει την κωμικοτραγικότητα των προσωπικών μας φόβων. Η σύγκρουση των ίδιων μας των επιθυμιών, τα ʽθέλωʼ και τα ʽπρέπειʼ, δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από την προσωπική μας ανάγκη για ελευθερία και αγάπη. Η ανάδυση μέσα από τη συνειδητότητα της δικής μας μεταμόρφωσης∙ μέσα από τη ροή του ʽκυλάωʼ αντί του ʽσέρνομαιʼ, όπως αναφέρεται και στο βιβλίο.