Στα νεότερα χρόνια συντελείται στον Κατσαμπά σημαντική πρόοδος στην οικονομική, κοινωνική και πνευματική ζωή. Η απαλλαγή του νησιού από τον τουρκικό ζυγό συντέλεσε αποφασιστικά στο να πνεύσει άνεμος αισιοδοξίας, που έφερε αναγέννηση και αναδημιουργία στον τόπο. Οπως η ένωση της Κρήτης με την μητέρα Ελλάδα το 1913 επέδρασε θετικά σε όλους τους τομείς της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής του τόπου, έτσι και η εγκατάσταση των Ελλήνων από τη Μικρά Ασία, όπως ήταν φυσικό, επέδρασε θετικά στην εξέλιξη του Κατσαμπά, που μπήκε δυναμικά στο δρόμο της αλματώδους ανάπτυξης και δημιουργίας. Μετά τη λήξη του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και του καταστρεπτικού εμφύλιου σπαραγμού οι κάτοικοι επιδόθηκαν σʼ ένα καινούργιο ξεκίνημα, που προώθησε ακόμη περισσότερο την αναπτυξιακή πορεία του προαστίου. Ετσι η οικονομία πήρε τη σημερινή της μορφή: οι άνθρωποι εγκατέλειψαν τη γεωργία και ασχολούνται με τη βιοτεχνία, το εμπόριο, τον τουρισμό, τα γράμματα και τις τέχνες.
Εγιναν γιατροί καθηγητές, δικηγόροι, δάσκαλοι, καλλιτέχνες, γλύπτες. Πολλοί από τον Κατσαμπά έχουν αναλάβει διευθυντικές θέσεις στο δημόσιο, στους οργανισμούς και στον ιδιωτικό τομέα. Η αύξηση των κατοίκων και η συνεχώς αυξανόμενη εσωτερική μετανάστευση στον οικισμό κυρίως από τα χωριά της επαρχίας Πεδιάδος δημιούργησε την ανάγκη στέγασης των νέων κατοίκων, με αποτέλεσμα σταδιακά οι οικοδομές να απλωθούν σʼολόκληρη την έκταση του Κατσαμπά, σε τέτοιο βαθμό, που να μην αφήσουν χώρο για γεωργικές καλλιέργειες. Εξαιτίας των μεγάλων επιχωματώσεων που έγιναν τα τελευταία χρόνια το ποτάμι-με τις πρασινάδες στις όχες του, τα πλατάνια και τις λεύκες, που στα κλαδιά τους κελαηδούσαν τα πουλιά-σήμερα περνά τα νερά του αθέατα μέσα από ένα πελώριο τσιμεντένιο κανάλι, πάνω από το οποίο έχει κατασκευαστεί δρόμος μεγάλης κυκλοφορίας, που ενώνει το λιμάνι και το βόρειο μέρος της πόλης του Ηρακλείου με την εθνική οδό.

