Π» «Εάν σας ζητήσω να μου πείτε ποιες υποθέσεις σας συγκλόνισαν όλα αυτά τα χρόνια και δε θα ξεχάσετε ποτέ, ποιες θα μου λέγατε;
Β. Κοκοτσάκης: «Δε θα ξεχάσω ποτέ όταν ως μέλος διάσωσης όχι ανακριτικός υπάλληλος βοήθησα στην ανασυρση των πτωμάτων στο σεισμό των Αθηνών που πήρα μέρος εθελοντικά.
Επίσης στην ανάσυρση των τριών παιδιών που ο πατέρας τους έπνιξε στον Αλμυρό. Η υπόθεση αυτή δεν μπορεί να ξεχαστεί, δεν μπορεί να φύγει ποτέ από το μυαλό μου. Τα παιδιά τα ανέσυραν οι δύτες και μας τα παρέδωσαν μέχρι να έρθει ο ιατροδικαστής. Τα «αγγελούδια» αυτά επειδή έπεσαν στα παγωμένα νερά, ότι υπήρχε επάνω τους έμεινε παγωμένο. Όταν με τον ήλιο ζεστάθηκαν, φάνηκαν πολλά πράγματα. Φάνηκαν τα συναισθήματα στα πρόσωπά τους. Αυτό ήταν που με συγκλόνισε. Είδα το δάκρυ ενός παιδιού που έκλαιγε αλλά το δάκρυ αυτό είχε παγώσει. Όταν ζεστάθηκε το δάκρυ αυτό έτρεξε στο πρόσωπό του».
«Π» Χειριστήκατε πολλές υποθέσεις που τα πορίσματά σας αθώωσαν ή καταδίκασαν ανθρώπους. Δεχτήκατε ποτέ πιέσεις ή έστω κάποιο τηλεφώνημα για να «στρογγυλέψετε» το τελικό αποτέλεσμα;
Β. Κοκοτσάκης: «Πίστευα και πιστεύω ότι για να σου ζητήσουν κάτι τέτοιο πρέπει να έχεις δώσει το δικαίωμα.. Ποτέ κανένας δε μου ζήτησε κάτι τέτοιο. Η φήμη του καθενός από εμάς προηγείται και γιʼ αυτό δεν μου έγινε καμία τέτοια πρόταση ποτέ και από κανένα».

