Οι ανησυχίες του Μάνου συνεχίζονται στο χώρο της μουσικής αφού από 5 ετών παίζει πιάνο. Οι γονείς του, μετά από παρότρυνση τρίτου, αποφάσισαν να αγοράσουν στο μικρό Μάνο ένα πιάνο, κίνηση που αποδείχθηκε σωστή αφού σήμερα συνθέτει δικά του κομμάτια, μουσική και στίχους. Αυτή του η δραστηριότητα τον έχει βγάλει από το καβούκι του και ενώ μικρός ήταν ιδιαίτερα ντροπαλός τώρα έχει παίξει μουσική μπροστά σε κόσμο, εκτός από χώρους, όπως το κινηματοθέατρο Αστόρια, έχει παίξει στο πιάνο του πλοίου που τον οδηγούσε στην Αθήνα αλλά και σε ένα χώρο στη Disneyland. Ονειρεύεται, μάλιστα, τη στιγμή που θα κληθεί να δώσει συναυλία μπροστά σε πολύ κόσμο, έχει σκηνοθετήσει στο μυαλό του πώς θα είναι αυτή η βραδιά. Θαυμάζει καλλιτέχνες, όπως είναι ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, όμως ο ίδιος δε θα ήθελε να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική. Του αρέσει να «πειραματίζεται» και να ερμηνεύει κομμάτια στο πιάνο, όπως τον Metallica και των Guns ʽnʼ Roses. «Μου αρέσουν τραγούδια, όπως των Μαχαιρίτσα και Ιωαννίδη, γιατί έχουν νόημα και διάρκεια, θα τα γράψουν φέτος και θα μείνουν κάποια χρόνια όχι να τα γράψουν φέτος και μείνουν μέχρι… πέρσι», αναφέρει. «Στη μουσική εκφράζω αυτά που νιώθω», αναφέρει και προσθέτει πως «γύρω μας, υπάρχουν πολλά προβλήματα, δέχεσαι καθημερινά πολλά χτυπήματα κάτω από τη μέση, νομίζεις ότι ζεις σε παλάτι και είναι άμμος», αυτά σε συνδυασμό με προσωπικές και οικογενειακές του εμπειρίες, του δίνουν έμπνευση για να γράψει μουσική.

«Θέλεις να αισθανθείς καλύτερα και, αντί να καπνίζεις, να τρέχεις με τη μηχανή, να «πέσεις» στα ναρκωτικά, έχεις σα βάλσαμο πράγματα που σε χαλαρώνουν και σε εκφράζουν, για μένα είναι το σχέδιο και το πιάνο», περιγράφει.

Στην ερώτηση, πώς φαντάζεται τον εαυτό του, δέκα χρόνια από σήμερα, απαντά «Με φαντάζομαι να έχω μια υγιή σχέση και να ασκώ το επάγγελμά μου, να με κάνει να χαίρομαι, όπως να έχω την επιμέλεια ενός περιοδικού με τις αφίσες του… και ένα βράδυ να παίζω πιάνο σε πιάνο μπαρ».