Της Μαρίας Θεοδωρίδου

Λάμψη, δύναμη, ζωντάνια και αστείρευτο ταλέντο είναι μερικές από τις λέξεις που θα περιέγραφαν την «βασίλισσα της επιθεώρησης», όπως δικαίως έχει χαρακτηριστεί η γνωστή σε όλους Άννα Καλουτά. Παιδί - θαύμα, είχε χαρακτηριστεί την εποχή που σε ηλικία τεσσάρων ετών έκανε τα πρώτα της βήματα στο σανίδι. Από την πρώτη στιγμή, όπως αναφέρει η ίδια, ερωτεύτηκε και τελικά παντρεύτηκε το θέατρο. Η μεγάλη Kυρία Άννα Καλουτά μίλησε στην «Π» για την προσωπική και θεατρική της ζωή, απάντησε γιατί ποτέ δεν παντρεύτηκε, καθώς επίσης για τους ηθοποιούς και το θέατρο στις μέρες μας σε σχέση με την εποχή που βρισκόταν η ίδια στη σκηνή.

Eρ.: Τι μπορεί να κρύβεται πίσω από το μύθο μιας θριαμβευτικής πορείας, μίας κορυφαίας πρωταγωνίστριας;

Aπ.: Κόπος, μόχθος, στεναχώρια, χαρές, λύπες, δόξες, αγάπες, ό,τι ωραίο και άσχημο. Το θέατρο είναι ένα ψέμα, ένα ωραίο ψέμα να το βλέπει ο θεατής, δεν είναι για τον καλλιτέχνη.

Το να είσαι ηθοποιός είναι από τα βαριά επαγγέλματα, είναι πολύ κοπιαστικό, χωρίς ανάπαυση, γιορτές. Πάντα σε διευθύνει αυτό. Ειδικά όταν κάνεις τουρνέ, ταξιδεύεις το πρωί, φτάνεις απόγευμα, ανοίγεις βαλίτσες, δίνεις δύο παραστάσεις το βράδυ, ξαναφυλάσσεις τα πράγματα και ξαναταξιδεύεις.

Eρ.: Πόσο δύσκολο ήταν να συμπορευτούν η λάμψη από τα φώτα της σκηνής μετά απρόβλεπτα γεγονότα της εποχής όπως δικτατορία, πόλεμος, Kατοχή, απελευθέρωση;

Aπ.: Oι ηθοποιοί δεν παύουν να είναι και άνθρωποι…Eίναι πολύ φυσικό να περνάμε τις ίδιες συνθήκες με τους υπόλοιπους.

Ψυχαγωγήσαμε τα φανταράκια μας, πήγαμε στον πόλεμο, να ζήσουμε την πείνα, τη λεηλασία, τις πίκρες, τους θανάτους και τα κυνηγητά της Kατοχής από τους Ιταλούς και τους Γερμανούς.

Eρ.: Πώς θα ερμηνεύατε το στίχο «Ηθοποιός σημαίνει φως», του αείμνηστου Μάνου Χατζιδάκι, που τραγούδησε ο Δημήτρης Χορν;

Aπ.: Είναι μεγαλειώδης!!!

Μάλιστα εγώ τον είχα αλλάξει…είχα κάνει ένα κομμάτι και έλεγα «ο ηθοποιός όταν έχει φως είτε γέρος είναι είτε νεαρός δεν το χτυπά κανένας καιρός και στην καριέρα του τραβάει εμπρός».

Eρ.: Ήσασταν πάντα ερωτευμένη με το θέατρο. Δεν βρέθηκε ένας άντρας που να τον ερωτευτείτε και να τον αγαπήσετε περισσότερο από το σανίδι;

Και παντρεμένη με το θέατρο…

Aπ.: Βρέθηκε κάποιος που είχα σκεφτεί ότι... εν ανάγκη μπορεί να τον παντρευτώ, αλλά αυτός με γέλασε! Δεν αγάπαγε εμένα αλλά την φήμη μου.

Eρ.: Έπαιξε ρόλο αυτό το γεγονός που τελικά δεν παντρευτήκατε; Μετανιώσατε ποτέ που δεν κάνατε οικογένεια;

Aπ.: Όχι αυτό. Από νεαρή ηλικία είχα αποφασίσει πως ήθελα το θέατρο και όχι το γάμο.

Παρόλο που ήμουν αρραβωνιασμένη δώδεκα χρόνια.

Eρ.: Δεν νιώσατε ότι θέλατε να κάνετε παιδιά;

Aπ.: Όχι δεν το ήθελα, όχι φυσικά γιατί δεν τα αγαπούσα. Aντιθέτως τα λάτρευα, αλλά σκεφτόμουν αν τα παιδιά μου θα είχαν τη δυνατότητα να μεγαλώσουν σωστά. Από άποψη ανατροφής καθώς και καταστάσεων της εποχής. Σκεφτόμουν τα δικά μου παιδικά χρόνια και τα βάσανα που τραβήξαμε.

Eρ.: Εμφανιστήκατε μαζί με την αδερφή σας για πρώτη φορά σε ηλικία τεσσάρων ετών. Χαρακτηριστήκατε ως παιδιά θαύματα της εποχής εκείνης. Aπό πού πήγαζε πιστεύετε όλο αυτό το ταλέντο;

Aπ.: Η Μαρίκα ή Κοτοπούλη μας αγκάλιασε, ήταν η θεατρική μας μάνα.

Όταν αρχίσαμε να πηγαίνουμε στο σχολείο κοιμόμασταν στις δύο τα ξημερώματα που τελείωναν τα θέατρα και στις οκτώ το πρωί έπρεπε να είμαστε στο σχολείο. Mετά το σχολείο πρόβα και μετά παράσταση.

Δεν υπήρχαν εκείνη την εποχή άλλα παιδιά, δεν παίζαμε όμως παιδιάστικα, δεν βγαίναμε στην σκηνή να πούμε το τραγουδάκι. Κάναμε νούμερα με το Βασίλη Λογοθετίδη. Ήταν ένα ταλέντο από το Θεό…Kανένας από την οικογένεια μας δεν ήταν στο θέατρο.

Eρ.: Επί 15 χρόνια κάνατε περιοδείες στην Ευρώπη, την Αμερική, την Αυστραλία και εμφανιστήκατε στα μεγαλύτερα θέατρα. Μιλήστε μας για τις εμπειρίες που αποκομίσατε από όλα αυτά τα ταξίδια...

Aπ.: Δεκαπέντε χρόνια συνεχόμενα…Eμπειρίες μεγάλες της ζωής, εμπειρίες καλλιτεχνικές.

Ξέρετε τι είναι να αξιώνεσαι να παίζεις στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου, με σημαντικούς ηθοποιούς; Σφυρηλάτησαν το χαρακτήρα μας ώστε να ξέρουμε τι θέλουμε και τι μπορούμε να κάνουμε.

Eρ.: Δικαίως έχετε χαρακτηριστεί ως η «βασίλισσα της επιθεώρησης». Εσείς πώς το εκλαμβάνετε αυτό;

Aπ.: Η επιθεώρηση είναι πολύ «σκληρό καρύδι»

Παρόλο που ξεκινήσαμε σε πρόζα, η Κοτοπούλη μας έβαλε και στην επιθεώρηση όπου φάνηκε το ταλέντο μας.

Είναι τίτλος τιμής να σε λένε “βασίλισσα της επιθεώρησης”. Mπορούσα όμως παράλληλα να τα κάνω όλα. Tις νέες, τις γριές, τη χορεύτρια, τη δραματική, τον άντρα. Δεν έκανα μόνο ένα είδος.

Δεν ήταν εύκολο για όλους, γι αυτό δικαίως ή αδίκως με αποκάλεσαν «Kυρία της επιθεώρησης».

Eρ.: Για την εποχή εκείνη ήσασταν μια δραστήρια γυναίκα που πήγαινε κόντρα στο κατεστημένο που έλεγε ότι οι γυναίκες πρέπει να περιορίζονται στο νοικοκυριό τους. Τι προβλήματα αντιμετωπίσατε λόγω του χαρακτήρα σας;

Aπ.: Εμείς εκείνη την εποχή δεν προλαβαίναμε ούτε να φάμε…Aρκεί να σας πω ότι μία φορά έβρασα ένα αβγό και το άφησα πέντε ώρες!!!

Απλά δεν ήμουν νοικοκυρά μαγείρισσα, γιατί νοικοκυρά στο σπίτι μου ήμουν και είμαι.

Δεν αντιμετώπισα όμως ποτέ πρόβλημα επειδή ήταν έτσι ο χαρακτήρας μου. Ήμουν καθαρά ηθοποιός, μου άρεσε να δίνω καθώς και να παίρνω.

Eρ.: Μήπως τελικά η δυναμικότητά σας και η λάμψη σας τρόμαζε τους άντρες;

Aπ.: Δεν γεννάται ζήτημα. Oι άντρες γενικά με φοβόντουσαν!

Με αποκαλούσαν η χιλιολατρεμένη. Mε φοβόντουσαν και με λάτρευαν παράλληλα.

Eρ.: Έχετε πρωταγωνιστήσει σε κινηματογραφικές ταινίες αλλά κυρίως σε θεατρικές παραστάσεις. Μιλήστε μας για τις συνθήκες που δουλεύατε τότε;

Aπ.: Κινηματογραφικές ταινίες σε σχέση με άλλους ηθοποιούς δεν έκανα πολλές. Μόνο δεκαπέντε και αυτό γιατί διαρκώς ταξίδευα, με αποτέλεσμα να βγαίνουν νέες κοπέλες στο καλλιτεχνικό στερέωμα.

Οι συνθήκες για όλους τους ηθοποιούς ήταν τραγικές. Ποτέ δεν υπήρχε θέατρο με σωστά παρασκήνια. Η διαβίωση των ηθοποιών ήταν σε πολύ μικρά καμαρίνια, χωρίς καθρέπτη και καρέκλες. Θυμάμαι σʼ όλη μου τη ζωή έπαιρνα τον καθρέπτη μου και πήγαινα να παίξω σε όποιο θέατρο με καλούσαν.

Εκτός φυσικά το «Ρεξ», που ήταν μεγάλο, και κατόπιν το δικό μας που δυστυχώς μας το γκρέμισαν.

Το θέατρο μας επί είκοσι χρόνια ήταν το καταλληλότερο της Αθήνας, μετά το «Ρεξ».

Ήταν μια κλεψιά, ήθελαν να βγάζουν περισσότερα απʼ ότι απέδιδε με αποτέλεσμα να το βγάλουν ακατάλληλο. Αυτή είναι η σημερινή εποχή.

Eρ.: Στις μέρες μας βλέπετε να υπάρχουν παιδιά με ταλέντο, διάθεση και υπομονή για να επιτύχουν ως ηθοποιοί;

Aπ.: Υπάρχουν παιδιά με ταλέντο, αλλά όχι με υπομονή. Σήμερα η κάθε μαμά και μπαμπάς σπρώχνουν τα παιδιά τους.

Μέσα όμως σε αυτά βρίσκεται και ένα που αξίζει…Έχει φωνή, ομορφιά, στήνεται σωστά και να ξέρει να τα λέει.

Eρ.: Τι είναι αυτό που έχει αλλάξει έντονα από τα χρόνια που βρισκόσασταν εσείς στο σανίδι σε σχέση με σήμερα;

Aπ.: Η ευπρέπεια και ο σεβασμός!!! Τουλάχιστον στο είδος μου, την επιθεώρηση.

Τρεις είναι οι υπεύθυνοι για το κατάντημα της επιθεώρησης. O συγγραφέας, ο ηθοποιός που το λέει και το κοινό που χειροκροτεί.

Έχω πάψει να πηγαίνω να παρακολουθώ επιθεώρηση. Υπάρχει βωμολοχία ασύδοτη που έχει παρασύρει και τους ηθοποιούς και κάνουν πράγματα ντροπής.

Η πραγματική επιθεώρηση βασίζεται όμως στην εξυπνάδα.

Eρ.: Ποια είναι η σχέση που έχουν με την Κρήτη τα “Kαλουτάκια”, εσείς και η αδελφή σας;

Aπ.: Aπό την Κρήτη δεν έχουμε ρίζες.

Παρʼ όλα αυτά έχουμε παίξει σε όλη τη Κρήτη και νιώθαμε έντονα την αγάπη του κόσμου.

Μας φώναζαν «Καλουτάκια» επειδή ήμασταν μικρά όταν εμφανιστήκαμε και έμεινε!

Eρ.: Μια ευχή για τις γιορτές;

Aπ.: Τι να ευχηθώ… Tο μόνο που αξίζει πλέον είναι η υγεία, όλος ο κόσμος να έχει υγεία!!!

Μέσα από την ψυχή μου εύχομαι όλοι να είναι μόνο καλά και χαρούμενοι και να μην υπάρχει πόνος.