
Η απόλυτη εκπρόσωπος της αθηναϊκής επιθεώρησης, Άννα Καλουτά, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών, μετά από σύντομη ταλαιπωρία με την υγεία της. Η κηδεία της θα γίνει δημοσία δαπάνη από το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού αύριο, Τρίτη, στις 3 το μεσημέρι από το πρώτο νεκροταφείο της Αθήνας. Με το θάνατό της σφραγίζεται το τέλος μιας εποχής.
Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, σε ανακοίνωσή της, εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για το θάνατο της Άννας Καλουτά, κορυφαίας μορφής του ελληνικού θεάτρου. «Η Άννα Καλουτά έζησε σχεδόν όλη τη ζωή της επάνω στη σκηνή και το όνομά της ταυτίστηκε με το θέατρο και την επιθεώρηση.
Γεννημένη στην Αθήνα του 1918, ανέβηκε στη σκηνή από τα 4 της χρόνια στο θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη και με την αδελφή της Μαρία, έγραψαν λαμπρές σελίδες στην επιθεώρηση ως παιδιά θαύματα του μεσοπολέμου.
Ως γυναίκα σε δύσκολες εποχές, υπήρξε σύμβολο χειραφέτησης. Το πολύπλευρο ταλέντο της, η ενέργειά της, η ιδιοσυγκρασία της, η ευγένεια, το ήθος, η ζωντάνια που πήγαζε ακόμα και στα βαθιά γεράματα από το χαμόγελο της και η διαύγειά της, θα μείνουν αξιομνημόνευτα», αναφέρει η ανακοίνωση.
Αφιερώθηκε στο θέατρο
Ηθοποιός, πρωταγωνίστρια και θιασάρχης γεννήθηκε στην Αθήνα το Σεπτέμβριο 1918.
Αποφοίτησε από την Ιόνιο Σχολή θηλέων και σπουδάζοντας, παράλληλα, πιάνο αφοσιώθηκε στο θέατρο κι άρχισε να εμφανίζεται και σε ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες. Ασχολήθηκε με τη χορογραφία, τη σκηνοθεσία και την καλλιτεχνική διεύθυνση. Ήταν όμως μόλις τεσσάρων ετών, όταν με την αδερφή της Μαρία (που έφυγε από τη ζωή το 2006) πρωτοεμφανίστηκαν σχεδόν νήπια στο θίασο Μαρίκας Κοτοπούλη και μάλιστα σε έργο πρόζας.
Ετσι δημιούργησαν τα περίφημα «Καλουτάκια», παιδιά θαύματα της εποχής εκείνης σε όλα τα είδη του μουσικού θεάτρου.
Σε οπερέτες, όπως "Γλυκιά Νανά", "Βαφτιστικός", "Απάχηδες των Αθηνών", "Μοντέρνα κορίτσια διέγραψε μια λαμπρή πορεία ενώ σε ηθογραφίες, όπως το "Φιντανάκι" του Χορν, σε κωμειδύλλια, όπως "ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας", η "Γκόλφω" και η "Μαρία η Πενταγιώτισσα" έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο κοινό.
Επί 15 χρόνια έκανε περιοδείες σε Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία, Αφρική και Νέα Ζηλανδία, ενώ εμφανίστηκε και στα σημαντικότερα θέατρα σε όλο τον κόσμο.
Με την αδερφή της, Μαρία, ηχογράφησαν πολλούς δίσκους σε Ελλάδα και εξωτερικό, ενώ η τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση ήταν στην ταινία του Παντελή Βούλγαρη "Ελευθέριος Βενιζέλος".
Υπήρξε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, τιμήθηκε με διπλώματα ελληνικών πρεσβειών για τις περιοδείες της και επίσης με πολλές στρατιωτικές μνείες για την ψυχαγωγία του στρατού σε όλη τη διάρκεια του πολέμου.
Θρυλική θα μείνει ακόμα για τις πολεμικές επιθεωρήσεις του 1940, ιδιαίτερα στο "Ευζωνάκι" αλλά και αργότερα σε ρόλους Σμυρνιάς.

