Αρκετοί είναι οι ισοβίτες και οι βαρυποινίτες που έχουν ζητήσει να εξομολογηθούν στον πατέρα Ανδρέα. « Υπάρχουν κρατούμενοι που παραδέχονται ότι σκότωσαν όμως δηλώνουν αμετανόητοι. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να πλησιάσουν το Χριστό.
Υπάρχουν όμως και πολλοί άλλοι που νιώθουν έτοιμοι να εξομολογηθούν, ανοίγουν την καρδιά τους και δηλώνουν τη μετάνοια τους. Σε αυτούς επιτρέπεται να κοινωνήσουν. «Μπορούμε ως άνθρωποι να σας στερούμε την οριζόντια ελευθερία σας, κανείς όμως δεν μπορεί να σας στερήσει την προς τα πάνω ελευθερία» είναι αυτό που πάντα συμβουλεύει τους κρατούμενους.
Ο ίδιος περιγράφει την περίπτωση εγκλείστου που σκότωσε την σύζυγο του. «Πραγματικά διερωτώμαι πώς αυτός ο άνθρωπος βρέθηκε μέσα στη φυλακή. Τη γυναίκα του την υπεραγαπούσε. Μία κακή στιγμή ήταν αρκετή για να ανατρέψει τα πάντα. Ο άνθρωπος αυτός πληρώνει για το υπόλοιπο της ζωή τους. Είναι στη φυλακή, έχασε τη γυναίκα που αγαπούσε και έχει πληγώσει με την συμπεριφορά του τους συγγενείς του. Όμως έχει μετανιώσει πραγματικά».
Κοντά στο Θεό και στην εκκλησία βρίσκεται και ένας κρατούμενος που έχει καταδικαστεί για σεξουαλικό έγκλημα μετά φόνου. Ο συγκεκριμένος κρατούμενος περιγράφεται ως αγαθός άνθρωπος. Ψυχή που δεν θα μπορούσε να κάνει τέτοιο κακό.
Όπως λέει, στη φυλακή δεν θα συναντήσεις την εικόνα «του αιμοδιψούς δολοφόνου, του κτήνους, τον εγκλεισμό του οποίου ζητά σύσσωμη η κοινωνία».
Ισοβίτης για δολοφονίες μπορεί από την κοινή γνώμη και τα ΜΜΕ να χαρακτηρίζεται ως «μακελάρης», μέσα στη φυλακή όμως είναι ένας κοινωνικότατος άνθρωπος, φιλικός και με πλήρη συναίσθηση της κατάστασης, της θέσης του.
«Οι ισοβίτες κοιτούν μπροστά. Είναι κατασταλαγμένοι. Ξέρουν ότι έχουν …δρόμο. Βρίσκουν τον εαυτό τους, τη διακονία τους, το πρόγραμμα τους».
Υπάρχουν βέβαια και οι περιπτώσεις κρατουμένων που είναι αδιάφοροι ή εχθρικοί απέναντι σε όλους και σε όλα. «Ακόμα όμως και αυτοί έχουν τις λεπτές χορδές τους και θέλουν να τις εκφράσουν με το δικό τους τρόπο».

