Ζαχαροπλάστης ήταν η κύρια δουλειά του Στράτου Γεωργιάδη (με το θρυλικό μαγαζί «Σεράνο» στην Λ. Ιωνίας) αλλά η ενασχόληση του με τα γλυκά ήταν από… σπόντα και δια μέσου του ποδοσφαίρου.

Πιο συγκεκριμένα την περίοδο 1965/66 ο Εργοτέλης παίζει στην Βʼ Εθνική και ζητάει από τον ΠΟΑ τον Μπαλτατζή (έπαιξε αργότερα στον ΟΦΗ), αλλά τα χρήματα που ζήτησαν οι Ατσαλενιώτες ήταν πολλά για την εποχή.

Οι «κιτρινόμαυροι» κατέθεσαν νέα αντιπρόταση τότε και κατόπιν επιλογής του προπονητή τους Μιχάλη Μουρατίδη, έδιναν τα λεφτά αλλά εκτός του Μπαλτατζή ζητούσαν και τον Γεωργιάδη.

Η απόφαση ήταν δύσκολη και για αυτό έγινε Γενική Συνέλευση για να αποφασίσει ο ίδιος ο κόσμος του προαστίου. Η τελική απόφαση ήταν να μην δοθούν οι δύο παίκτες στους οποίους θα δίνονταν από 5.000 δραχμές ως δώρο προκειμένου να ξεκινούσαν μια δουλειά στο Ατσαλένιο και να έμεναν για πάντα εκεί.

Με τα χρήματα αυτά ο Γεωργιάδης άνοιξε το ζαχαροπλαστείο το οποίο διατηρούσε μέχρι και πριν λίγα χρόνια που συνταξιοδοτήθηκε.