Θεωρείτε πως η λογοτεχνία λειτουργεί συμπληρωματικά με το σχολείο;

«Πρέπει να λειτουργεί και μάλιστα με εντονότερους ρυθμούς. Σε καμία περίπτωση όμως δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μάθημα. Η λογοτεχνία είναι αγωγή ψυχής. Ο δάσκαλος-παιδαγωγός μπορεί να βοηθήσει καθοριστικά τους μαθητές να αγαπήσουν τη λογοτεχνία. Πρέπει όμως να την αγαπά και ο ίδιος και να μην το κάνει με βαριά καρδιά.»

Ποια είναι η δική σας εμπειρία μέσα στην τάξη, όταν μιλάτε με τα παιδιά στα σχολεία;

«Συνήθως οι εντυπώσεις μου είναι πολύ καλές έως άριστες. Όταν μπαίνω σε τάξεις που οι δάσκαλοι αντιμετωπίζουν με ενθουσιασμό το εξωσχολικό λογοτεχνικό βιβλίο, τα παιδιά είναι έτοιμα να κουβεντιάσουν εποικοδομητικά. Να κάνουν παρατηρήσεις, απορίες, να διαφωνήσουν ή να συμφωνήσουν μαζί μου. Στο τέλος όλα ζητούν να διαβάσουν βιβλία. Κάποιες φορές ξανασυναντώ μαθητές ή γονείς και συγκινούμαι όταν μου λένε ότι μετά την επίσκεψή μου έγιναν θερμότεροι αναγνώστες. Άποψή μου είναι ότι αυτές οι επισκέψεις αναζωπυρώνουν το ενδιαφέρον των μαθητών για το βιβλίο.»

Ποια είναι εκείνη η απορία/ ερώτηση των παιδιών που σας κάνει περισσότερη εντύπωση;

«Τα παιδιά συχνά θέλουν να μάθουν πόσ- χρήματα βγάζω από αυτή τη δραστηριότητα. Είναι μια ερώτηση που υπογραμμίζει το κλίμα της εποχής μας. Όλα μεταφράζονται σε χρήμα. Κακό αυτό. Ίσως όμως να έχουμε κι εμείς οι γονείς ένα μερίδιο ευθύνης. Πόσες φορές δε λέμε στα παιδιά μας: «Να γίνεις αυτό ή το άλλο επάγγελμα, να βγάζεις πολλά λεφτά».»