Στην πλειονότητα τους πρόκειται για νέους ανθρώπους που η εξαθλίωση τους έχει «λυγίσει». Ρυπαροί, αποστεωμένοι αδιαφορούν για τα βλέμματα οίκτου ή αποτροπιασμού. «Βουτούν» μέσα στους κάδους απορριμμάτων αναζητώντας κάτι φαγώσιμο για να ξεγελάσουν την πείνα τους.
Τέτοιες εικόνες ολοένα και πληθαίνουν τελευταία στις γειτονιές του Ηρακλείου.
Λίγο πριν περάσουν τα απορριμματοφόρα (γνωρίζουν πια τις ώρες) τρέχουν στους κάδους και σχεδόν με …τελετουργική διαδικασία ανοίγουν με προσοχή μία-μία τις σακούλες για να δουν αν υπάρχει κάτι χρήσιμο για εκείνους.
Πού και πού ρίχνουν «κλεφτές» ματιές πίσω τους και μετά απερίσπαστοι συνεχίζουν το «ψαχούλεμα». Αυτός είναι ο καθημερινός αγώνας για την επιβίωση τους.
Πλάσματα ταλαιπωρημένα, φιγούρες σπαρακτικές.
Καταστηματάρχες της λεωφόρου Εθνικής Αντιστάσεως περιγράφουν στην «Π» τα όσα διαδραματίζονται καθημερινά στους κάδους απορριμμάτων που βρίσκονται κοντά σε κατάστημα γνωστής αλυσίδας φαστ-φουντ της περιοχής.
«Οι συγκεκριμένοι κάδοι έχουν αυξημένη ζήτηση για προφανείς λόγους.
Οι μετανάστες πέφτουν με τα μούτρα μέσα και ψάχνουν ό,τι τρώγεται ή κανένα παλιό ρούχο. Στην αρχή σοκαριστήκαμε. Στην πορεία όμως συνηθίσαμε αυτήν την κατάσταση. Είναι τραγικό όμως δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα. Θα βοηθήσεις μια φορά, δύο φορές. Μετά δε γίνεται. Είναι και πολλοί. Είναι κρίμα αλλά είναι σίγουρο ότι τα πράγματα θα «αγριέψουν».
Οι άνθρωποι αυτοί πεινάνε, κρυώνουν υποφέρουν. Για να επιβιώσουν θα κάνουν τα πάντα» ανέφερε Hρακλειώτης που δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στην περιοχή.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «Π» οι περισσότεροι ζουν ομαδικά. Στην καλύτερη περίπτωση βρίσκουν παλιές αποθήκες, εγκαταλελειμμένα ή ετοιμόρροπα κτίρια και εγκαθίστανται. Δύο-τρεις κουβέρτες, παλιόρουχα, ένα κοράνι, ένα γκαζάκι είναι όλα τα υπάρχοντα τους.
Σε άλλες περιπτώσεις τα παγκάκια, οι αυλές εκκλησιών, οικοδομές είναι τα πρόχειρα καταλύματα τους τις νύκτες.
Άνθρωποι-φαντάσματα
Για την Πρόνοια αυτοί οι άνθρωποι είναι ανύπαρκτοι. Αν δεν υπάρξει κάποια επώνυμη καταγγελία είτε από πολίτη είτε από την Αστυνομία, τα χέρια των υπαλλήλων της υπηρεσίας είναι «δεμένα», όπως επισημαίνεται.
Ανύπαρκτοι όμως είναι και για την Αστυνομία. Ανώτερος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ σχολίασε στην «Π» ότι είναι ένα πρόβλημα που «καίει» και γιʼ αυτό δεν το αγγίζουν.
«Αν δεν κλέβουν και δεν παραβατούν, τους αφήνουμε ήσυχους. Αν κάνουμε μία επιχείρηση και τους μαζέψουμε όλους αυτούς, τι θα τους κάνουμε;
Δεν υπάρχουν υποδομές. Μην ξεχνάτε άλλωστε ότι στις περιπτώσεις αυτές η απέλαση είναι εξαιρετικά χρονοβόρα διαδικασία. Οι περισσότεροι ζητούν πολιτικό άσυλο οπότε αντιλαμβάνεστε ότι δεν μπορούμε να τους κρατάμε τόσους μήνες».
