Είναι εύκολο να υποπέσει κάποιος συγγραφέας παιδικών βιβλίων στο «ατόπημα» της κατήχησης;
«Είναι πολύ εύκολο! Αυτό πιστεύω πως συμβαίνει διότι κατά κύριο λόγο έχουμε μεγαλώσει και μάθει να ζούμε σύμφωνα με τα «πρέπει», οπότε γράφοντας κάτι με διδακτικό χαρακτήρα –όπως είναι τα αναγνώσματα για παιδιά– είναι φυσικό όλο αυτό το «δασκαλίστικο» να μας βγαίνει εκεί! Εξάλλου, είναι πολύ πιο εύκολο να πεις: «Θα κάνεις αυτό, επειδή έτσι πρέπει», παρά: «Είναι καλό να κάνεις αυτό, επειδή …» και να εξηγήσεις το γιατί. Πιστεύω πως όταν απευθυνόμαστε σε ένα παιδί, οφείλουμε να περιορίζουμε τα «πρέπει» όσο γίνεται, ενώ αντίθετα, να λέμε πολλά «επειδή» και κατά συνέπεια να εξηγούμε. Ο σκοπός είναι τα παιδιά να μάθουν να αναγνωρίζουν το καλό και το κακό για να μπορέσουν κάποια στιγμή να επιλέξουν μόνα τους. Οφείλουμε να τους δείχνουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Ειδάλλως, δεν έχει κανένα νόημα να καταφεύγουμε σε στείρο διδακτισμό, ωθώντας τα να επιλέξουν το κατʼ εμάς καλό, χωρίς, όμως, να ξέρουν το γιατί, μα επειδή «έτσι πρέπει»!
Η επιτροπή ξεχώρισε και το γεγονός πως το βιβλίο είναι διανθισμένο με στοιχεία ιόνιας ντοπιολαλιάς. Πόσο δύσκολο είναι να χρησιμοποιείτε τη ντοπιολαλιά του Ιονίου ενώ γεννηθήκατε και ζείτε στην Κρήτη;
«Γεννήθηκα και ζω στην Κρήτη που είναι μεν η πρώτη μου πατρίδα, όμως πέρασα τα φοιτητικά μου χρόνια έχοντας ως ορμητήριο την Κέρκυρα, που πλέον θεωρώ δεύτερη πατρίδα μου. Εκεί γνώρισα και τα υπόλοιπα νησιά του Ιονίου πελάγους και συνάμα την κουλτούρα των Επτανησίων, που είναι αλήθεια πως δε διαφέρει και πολύ από τη δική μας. Το γλωσσικό τους ιδίωμα με γοήτευσε εξ αρχής όχι τόσο από τους ιδιωματισμούς στις λέξεις, όσο από την προφορά με την οποία αυτές εκφέρονται. Αυτοί οι άνθρωποι μιλούν σαν τα τραγουδάνε! Κι αφού χαίρεσαι να τους ακούς, φαντάστηκα πως ο αναγνώστης θα χαίρεται και να τους διαβάζει.
Πέρα όμως από τους συναισθηματικούς λόγους, θα ήταν παράλειψή μου να έγραφα ένα βιβλίο για τους Παξούς, χωρίς αυτό να περιλαμβάνει την ομιλία των ντόπιων που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητας των ηρώων του.
Και για να απαντήσω στην ερώτησή, δεν ξέρω αν ήταν δύσκολο, τόσα χρόνια έζησα εξάλλου μέσα σε αυτό το ιδίωμα, ακούγοντάς το, πάντως σίγουρα ήταν κάτι που νιώθω ιδιαίτερη συγκίνηση επειδή κατάφερα να κάνω».

