Όπως έχει γράψει η ʽΠ΄ από το περασμένο Καλοκαίρι το πρόβλημα με την πύλη Παντοκράτορα είναι τεράστιο και ο αντιδήμαρχος δεν κρύβει την ανησυχία του για πιθανή κατάρρευση της. Τόσο μάλιστα που ο ίδιος δεν δίστασε να προτείνει και το κλείσιμο του δρόμου στην Χανιόπορτα!
Θυμίζουμε ότι το θέμα της αποκατάστασης του μνημείου είχε γίνει αντικείμενο αντιπαράθεσης, του δήμου Ηρακλείου με το υπουργείο Πολιτισμού, που έδειξε εξαιρετικά χαλαρά αντανακλαστικά, στη διαχείριση μιας τόσο κρίσιμης υπόθεσης που συνδέεται αφενός με την διάσωση ενός εξαιρετικά σημαντικού μνημείου, και αφετέρου με την ασφάλεια των πολιτών. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στο υπουργείο 1,5 χρόνο είχε «κολλήσει» η έγκριση της μελέτης του έργου, γεγονός που ανάγκασε το δήμαρχο Ηρακλείου να στείλει τότε αλλεπάλληλες επιστολές προς την ηγεσία του υπουργείου, προκειμένου να ζητήσει την όσο το δυνατό ταχύτερη εξέταση της.
Τελικά έστω και καθυστερημένα η μελέτη εγκρίθηκε από τον τότε υπουργό κ.Σαμαρά και τώρα θα συνεδριάσει η επιστημονική επιτροπή η οποία θα δει αυτό το θέμα , αλλά και την προκήρυξη του ευρωπαϊκού διαγωνισμού για τα Τείχη.
ʽΑποφασίσαμε να προκηρύξουμε ευρωπαϊκό και όχι πανελλήνιο διαγωνισμό για τα Τείχη διότι και ενδιαφέρον θα υπάρχει πχ από Ιταλούς και Κύπριους αρχιτέκτονες, αλλά και η πόλη μας θα προβληθεί που διαθέτει αυτό το καταπληκτικό μνημείοʼ αναφέρει ο κ.Μαμουλάκης που τονίζει ότι είναι επιτακτική ανάγκη να γίνει παρέμβαση και στην πύλη Παντοκράτορα.
Η πύλη αυτή είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές που σώζονται. Πάνω σε αυτή, βρίσκονται σε τύπο μεταλλείου, η μορφή του Παντοκράτορα και μια επιγραφή γραμμένη στα λατινικά με το όνομα «Παντοκράτορας».
Πρόκειται για μια πυλη που διαφοροποιείται κατασκευαστικά από όλες τις άλλες, καθώς από την είσοδο της, ξεκινούσαν δύο θολοσκεπείς διάδρομοι εσωτερικά .
Ο ένας από την αριστερή πλευρά οδηγούσε από την πόλη προς την εξοχή. Αντίστοιχα η δεξιά πλευρά οδηγούσε στη χαμηλή πλατεία του Παντοκράτορα.
Η πύλη χρησιμοποιήθηκε μέχρι τις αρχές του 20αιώνα και κατά τη διάρκεια Τουρκοκρατίας αφού συνέδεε την πόλη με τις δυτικές επαρχίες. Οι βαριές θύρες της πύλης έκλειναν με τη δύση του ηλίου, και όποιος δεν προλάβανε να μπει, περνούσε τη νύχτα του έξω από το Ηράκλειο, και περίμενε την ανατολή του ηλίου που άνοιγαν και πάλι.
Με την πάροδο των χρόνων την αύξηση του πληθυσμού, και της εμπορευματικής κίνησης που σημειωνόταν στην περιοχή, διαπιστώθηκε ότι η πύλη δεν μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες διακίνησης των ανθρώπων, και έτσι αποφασίστηκε να διανοιχθεί μια δεύτερη είσοδος από ένα ρήγμα που είχε σημειωθεί στο γειτονικό τμήμα του τείχους, το οποίο τελικά διανοίχθηκε, και έτσι διαμορφώθηκε η είσοδος που μέχρι και σήμερα όλοι γνωρίζουμε ως Χανιώπορτα, η οποία τελικά και αντικατέστησε την παλιά πύλη.

