
Γιατί όχι να ταξιδέψουμε μέσα από νέες γεύσεις και να δοκιμάσουμε γλυκά που φτιάχνονται παραδοσιακά σε γειτονικούς μας τόπους. Πρώτος σταθμός η Βόρεια Ελλάδα, σαραγλί ή σαραλί για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Φύλλο, όχι κρούστας όπως κυκλοφορεί το γλυκό στην εκδοχή των ζαχαροπλαστείων, αλλά ανοιγμένο στο χέρι όσο πιο λεπτό.
Η γέμιση καρύδι, σουσάμι και κανέλα τυλίγονται σε μικρά ρολάκια ή σουφρωτά και τοποθετούνται κυκλικά στο ταψί. Το σιρόπι πέφτει για να μαλακώσει λίγο το τραγανό φύλλο και να δώσει γλυκιά γεύση.
Ομολογώ ότι την πρώτη φορά που έφτιαξα σαραγλί με αυτή τη συνταγή ήταν μια γευστική αποκάλυψη που άξιξε τον κόπο που χρειάστηκε για το άνοιγμα του φύλλου. Στην Καστοριά φτιάχνουν τα σαλιάρια. Εδώ το φυλλαράκι γίνεται με καβουρντισμένο στο λάδι αλεύρι και κατασταλαή (δηλ. σταχτόνερο) Η γέμιση από καρύδια αρωματίζεται με κανέλα και γαρύφαλο και κάποιες φορές με ξύσμα λεμόνι. Οι σάλιαροι σε σχήμα μισοφέγγαρου κάνουν το μπάνιο τους σε σιρόπι με αμπαρόριζα και μετά κυλιούνται στην άχνη ζάχαρη.
Σε κοντινή νησιώτικη γειτονιά φτιάχνουν την πλατσέδα ή πλατσέτα ή μπλατζέντα. Στη Μυτιλήνη στρώνουν το φύλλο το ένα πάνω στο άλλο και ανάμεσα σκορπούν καρύδια, ζάχαρη και κανέλα. Τυλίγεται γύρω απο τη βέργα που το ανοίγουν, το σουφρώνουν και το τοποθετούν σαν σαλιγκάρι κυκλικά στο ταψί ή το κόβουν σε κομμάτια. Το ξεχωριστό στην περίτωση αυτή ότι πριν μπει το γλυκό στο φούρνο το περιχύνουν με καυτό λάδι. Το σιρόπι έρχεται μετά που θα βγεί από το φούρνο. Στην ίδια γειτονιά, στη Σάμο οι κατάδες είναι το Χριστουγεννιάτικο γλυκό. Θα το γνωρίσετε μέσα από τη συνταγή που διάλεξα για σήμερα να σας δώσω και όσοι θελήσετε να μπείτε στην κουζίνα θα το γευτείτε κιόλας.

