
Στο τραπέζι των Χριστουγέννων κυριαρχούσαν παραδοσιακά τα χοιρινά μεζεδάκια. Τώρα πια τρώμε τη γεμιστή γαλοπούλα που μας ήρθε από τα ξένα. Αλλάζουν οι εποχές και μαζί τους οι γαστρονομικές συνήθειες. Κουραμπιέδες, μελομακάρονα συντροφεύουν και δίνουν γλύκα στις οικογενειακές μας στιγμές τότε και τώρα. Εκτός όμως από τούτα τα γλυκά, κάθε περιοχή της Ελλάδας έχει και πιο ιδιαίτερες συνταγές, που δίνουν ένα ξεχωριστό χαρακτήρα στο γιορτινό τοπικό τραπέζι. Τα κοινά χαρακτηριστικά αυτών των γλυκών είναι το φύλλο, τα καρύδια και τα αμύγδαλα, που υπάρχουν σε αφθονία στην Ελληνική ύπαιθρο, ως κύριο συστατικά της γέμισης. Το έθιμο της παρασκευής των ʽτυλιχτώνʼ γλυκών με καρύδια, αμύγδαλα και το απαραίτητο σιρόπι, έχει κοινό συμβολισμό. Το τύλιγμα του φύλλου συμβολίζει τα σπάργανα του Χριστού, τα πανιά που ήταν τυλιγμένο το Θείο Βρέφος στη γέννηση του. Τα κάλαντα της Ηπείρου λένε μεταξύ άλλων ʽ... τα σπάργανα για το Χριστό, ελάτε όλες σας εδώ, τα σπάργανα να φιάσουμε και το Χριστό να αλλάξουμε ...ʼ. Ο μπακλαβάς φυσικά θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα τέτοιο γλυκό, που φτιάχνεται τούτες τις μέρες σχεδόν σε όλη τη χώρα. Ακολουθούν όμως και πολλά άλλα πιο ξεχωριστά.

