
Κάθε τέτοια εποχή που τα κυδώνια κάνουν την εμφάνισή τους, σκέφτομαι πως πολλές φορές κάτι μου εμείς θεωρούμε απλά φυσικό και δεδομένο, ειδικά στη γαστρονομία, αποκτά άλλη αξία μέσα από τη ματιά κάποιου άλλου.
Τώρα θα μου πείτε τι σχέση έχει αυτό με τα μυρωδάτα κυδώνια, στη δική μου σκέψη έχει. Δημιουργήθηκε όταν για πρώτη φορά πριν από λίγα χρόνια επικοινώνησα με Αυστραλό καθηγητή από τη σχολή Le Gordon Bleu. Στο μήνυμά μου του εξέφρασα το ενδιαφέρον μου για το πρόγραμμα σπουδών στη γαστρονομία και φυσικά του είπα για τον τόπο διαμονής μου και άλλα τυπικά που λένε σε αυτές τις περιπτώσεις. Το πρώτο πράγμα που μου έγραφε με μεγάλο ενθουσιασμό ήταν: “τι ωραία που μένετε στην Κρήτη, τέτοια εποχή έχετε υπέροχα κυδώνια”. Ένιωσα μεγάλη έκπληξη και υπερηφάνεια δεν σας το κρύβω, μιας και ένας άνθρωπος από την άλλη μεριά του πλανήτη γνώριζε και θαύμαζε όχι μόνο τι καλό παράγει αυτός ο τόπος, αλλά και πώς το μαγειρεύει. Από τα γραφόμενα του κατάλαβα πόσο πολύ του άρεσαν τα κυδώνια μας, που δεν το είχα σε τίποτα να του στείλω μερικά.

