Καταπέλτης ήταν χθες η καθηγήτρια Αναισθησιολογίας Ελένη Ασκητοπούλου που κλήθηκε να καταθέσει στην υπόθεση ως πραγματογνώμονας. Η κ. Ασκητοπούλου έκανε λόγο για σοβαρές παραλείψεις σε όλη τη διαδικασία αναισθησίας, υπογραμμίζοντας ότι το παιδί θα μπορούσε να είχε σωθεί εφόσον γίνονταν όλες οι ενδεδειγμένες ενέργειες και μεταφερόταν εγκαίρως σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.
Όπως προέκυψε, στο 10χρονο δεν είχε προηγηθεί προ-νάρκωση, ενώ το βάθος της αναισθησίας ήταν ανεπαρκές, δηλαδή η δοσολογία που είχε χορηγηθεί ήταν πιο ελαφριά από εκείνη που αντιστοιχούσε στα κιλά του ασθενούς.
Το παιδί άρχισε να παρουσιάζει βραδυκαρδία που οδήγησε στην πρώτη ανακοπή. Έγινε ανάταξη και αφού συνήλθε, αποφασίστηκε η αποσωλήνωση του, παρά το γεγονός ότι η κλινική του εικόνα απαγόρευε δια ροπάλου να γίνει αυτό. Όπως ανέφερε η κ. Ασκητοπούλου η κλίμακα γλασκώβης του ασθενούς ήταν χαμηλή και δεν επέτρεπε την αποσωλήνωση του. Το παιδί, όπως ειπώθηκε, έδειχνε σημάδια πόνου αν και υποτίθεται βρισκόταν σε κατάσταση πλήρους αναισθησίας. Οι γιατροί όφειλαν να «διαβάσουν» τα κλινικά σημεία ότι το παιδί δεν είχε πλήρη εγκεφαλική λειτουργία.
«Τα διεθνή δεδομένα λένε ότι ένα ποσοστό της τάξεως του 60-70% επανέρχονται εφόσον μεταφερθούν σε ΜΕΘ» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Είναι σημαντικό επίσης ότι ο 10χρονος παρέμεινε στο χειρουργείο για περίπου 1,5 ώρα χωρίς να είναι διασωληνωμένος και παρά το γεγονός ότι ο κορεσμός του οξυγόνου είχε κατρακυλήσει στο 55%.
«Αυτό ήταν μια πολύ σοβαρή κατάσταση, αν σκεφτούμε ότι το κατώτατο φυσιολογικό όριο είναι 90-92%» επισήμανε η κ. Ασκητοπούλου. Επιπλέον το παιδί υποβοηθούνταν μόνο με μάσκα οξυγόνου αντί να υποστηρίζεται 100%.

