Η Νέα Εστία έχει μια πολύ μακρά ιστορία. Φαντάζομαι όταν αναλάβατε την διεύθυνσή της ήταν ένα μεγάλο βάρος. Μέχρι σήμερα είστε ικανοποιημένος από την πορεία σας και ποια είναι τα σχέδιά σας;

«Είμαι ευχαριστημένος από τα 11 χρόνια και τη δουλειά που έχει γίνει, δεν μπορώ να μιλήσω επί της ουσίας, αυτό πρέπει να το κρίνουν οι αναγνώστες, δεν μπορώ να λέω για τον εαυτό μου. Αλλά εκείνο που θα έλεγα για το μέλλον είναι ότι η Νέα Εστία, επειδή δεν απευθύνεται σε ένα τεράστιο κοινό, εκείνο που την ενδιαφέρει πρωτίστως είναι να διαμορφώνει και αναδιαμορφώνει αυτό που θα έλεγα την παράλληλη κοινότητα των απαιτητικών αναγνωστών, να διαμορφώνει τα κριτήρια ανάγνωσης».

Μιλάτε σα να υπάρχει ένας κλειστός κύκλος ανθρώπων που στηρίζουν το καλό βιβλίο

«Όχι, αλλά είναι περιορισμένος, μικρός ο αριθμός, δε θέλω να μιλήσω με νούμερα αλλά το δοκίμιο στην Ελλάδα έχει ένα κοινό χιλίων ατόμων. Ένας εκδότης, λοιπόν, που βγάζει δοκίμια δεν μπορεί να ζήσει, να αντέξει γιατί είναι και μια επιχειρηματική, εμπορική δραστηριότητα, πληρώνει υπαλλήλους, κόστη.. όχι με την έννοια ότι είναι κάτι κλειστό και απρόσιτο αλλά είναι έτσι εκ των πραγμάτων και στη μουσική γίνεται αυτό».