Το αναγνωστικό κοινό που αγαπά το καλό βιβλίο είναι περιορισμένο αριθμητικά και οι εκδότες μοιραία στρέφονται προς τα λεγόμενα best seller προκειμένου να ορθοποδήσουν.
Οι μαθητές δεν αγαπούν το βιβλίο μέσα στην τάξη γιατί τα σχολεία δεν έχουν βιβλιοθήκες, κανείς δεν μπορεί να αποκτήσει σταθερή σχέση με το βιβλίο αν δεν το γνωρίσει στο φυσικό του χώρο.
Τα παραπάνω επισημαίνει, σε συνέντευξή του στην «Π» ο φιλόλογος, συγγραφέας και διευθυντής του περιοδικού «Νέα Εστία», κ. Σταύρος Ζουμπουλάκης. «Δε θέλω να κουβεντιάζουμε τη λογοτεχνία μέσα σε ένα ιστορικό και κοινωνικό κενό, αλλά θέλω να συζητάμε τη λογοτεχνία μέσα στο πλαίσιο των πολιτικών ιδεών, των κοινωνικών συγκρούσεων, της ιστορικής συγκυρίας», τονίζει.
Ο κ. Σταύρος Ζουμπουλάκης γεννήθηκε το 1953 στη Συκιά Λακωνίας. Σπούδασε νομική και φιλολογία στην Αθήνα και φιλοσοφία στο Παρίσι. Δίδαξε πολλά χρόνια στη μέση εκπαίδευση. Από το 1998 διευθύνει το περιοδικό «Νέα Εστία». Έχει γράψει βιβλία για τη διεθνή πολιτική σκηνή, την Εκκλησία της Ελλάδας και άλλα θέματα.
Το περιοδικό «Νέα Εστία» αποτελεί το μακροβιότερο λογοτεχνικό περιοδικό στη χώρα μας. Λειτουργεί από το 1885, οπότε ο Γεώργιος Kασδόνης - Tηνιακός την καταγωγή δάσκαλος και δημοσιογράφος στο Bουκουρέστι - ιδρύει το Bιβλιοπωλείον της Eστίας. Tο όραμά του διπλό, ένα πλήρες βιβλιοπωλείο και η έκδοση βιβλίων που να είναι "αξιόλογα, καλαίσθητα και σε προσιτές τιμές", ώστε να διαμορφώσουν τις μελλονικές γενιές του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.
Η συνέντευξη που ο διευθυντής του περιοδικού παραχώρησε στην «Π» έχει ως εξής:
Διευθύνετε τη Νέα Εστία τα τελευταία 11 χρόνια, διαπιστώνετε ότι και σήμερα γράφονται πολλά βιβλία;
«Ναι, πάρα πολλά, δεν έχει σταματήσει αυτό. Κάθε είδους βιβλία, και κείμενα και λογοτεχνία, πεζογραφία, ποίηση και δοκίμιο, μελέτες, ιστορία, υπάρχει μια ασταμάτητη ροή κειμένων που έρχεται προς εμάς».
Τι είναι αυτό που κάνει ένα κείμενο να ξεχωρίσει και να αποφασίσετε να το εκδώσετε;
«Η ποιότητά του. Αν μου πείτε να σας πω συγκεκριμένα πράγματα πρέπει να μιλήσουμε κατά είδη, την πεζογραφία, ποίηση, δοκίμιο, μελέτη. Βεβαίως, δεν αρκεί αυτό μόνο για έναν εκδότη, δε λέω για το περιοδικό γιατί είναι διαφορετικά τα πράγματα. Ένας εκδότης μοιραία πρέπει να συνυπολογίσει και άλλα πράγματα γιατί το βιβλίο είναι κι ένα εμπορικό προϊόν και πρέπει να συνεκτιμήσει και αυτά τα στοιχεία, δηλαδή, ποια θα μπορεί να είναι η εμπορική τύχη του βιβλίου. Πολλοί εκδότες, ακόμα και όταν το βιβλίο είναι θαυμάσιο αλλά προδικάζουν μια εμπορική αποτυχία και είναι πολυδάπανη η παραγωγή του θα διστάσουν να το εκδώσουν».
Σήμερα οι εκδόσεις είναι μια επικερδής επιχείρηση, επένδυση;
«Αναλόγως, αυτό είναι μια μεγάλη κουβέντα. Μπορεί να είναι πάντως αλλά για να μπορέσει να είναι μια επικερδής επιχειρηματική δραστηριότητα πρέπει μοιραία ο εκδότης να βγάλει αυτά τα λεγόμενα best seller αν δεν έχει στον κατάλογό του ένα δυο από αυτά τα ευπώλητα που λένε βιβλία τότε θα ζοριστεί, μπορεί να είναι ζημιογόνα η εταιρική χρήση».
Ο κόσμος εκτιμά το καλό βιβλίο;
«Ναι, αλλά αυτός ο κόσμος που εκτιμά το καλό βιβλίο είναι αριθμητικά περιορισμένος, δεν μπορεί να συντηρήσει ένα εκδοτικό πρόγραμμα και μάλιστα πολλών εκδοτών, γιατί είναι τεράστιος αριθμός εκδοτών. Αναγκαστικά εμπορικά και επιχειρηματικά χρειάζεσαι τη συμβολή του μεγαλύτερου κοινού που θα στραφεί προς τα ευπώλητα μυθιστορήματα».
