Π: Τι είναι αυτό που κάνει έναν δήμαρχο να ενεργοποιηθεί για έναν θεσμό όπως το φεστιβάλ «Ιπποκράτης»;
Γ.Κ.: Πρέπει να σας πω ότι η Κως μέχρι πριν μερικά χρόνια, είχε τέσσερις αίθουσες κινηματογράφου. Δυο ιδιωτικές και δυο δημοτικές. Αυτό και μόνο δείχνει ότι στην Κω υπάρχει ένα ιδιαίτερα κινηματογραφόφιλο κοινό, το οποίο εδώ και δυο χρόνια που έχουμε αναβαθμίσει τον χειμερινό και τον θερινό δημοτικό κινηματογράφο, διατηρεί μια πολύ καλή παρουσία όλο τον χρόνο. Έχοντας αυτό ως δεδομένο, θεωρήσαμε ότι ένα κινηματογραφικό φεστιβάλ, που παράλληλα θα είχε σχέση με την ιστορία της Κω, με τον Ιπποκράτη και την υγεία, θα ήταν ιδανικό να ανοίξει αυλαία στο νησί και να γίνει ένας θεσμός που δε θʼ απευθύνεται μόνο στους Κώους αλλά στους Ευρωπαίους πολίτες, και στην παγκόσμια κινηματογραφική κοινότητα.
Π: Πόσο σημαντικό είναι να αποκεντρώνονται τέτοιες διεθνείς πολιτιστικές δράσεις;
Γ.Κ.: Θα πρέπει να σας πω ότι το σύνθημα του δήμου της Κω, είναι “σκεφτόμαστε τοπικά, δρούμε παγκόσμια”. Η Κως, όπως θα είδατε αυτές τις μέρες, είναι ένα νησί πολυ-πολιτισμικό. Τόσο η περίοδος της μετανάστευσης, όσο και η ναυτική περίοδος της Κω, με ανθρώπους που έφυγαν στο εξωτερικό για να βρουν καλύτερη ζωή, αλλά και μετά η τουριστική Κως, έδωσαν την ευκαιρία σε πολλούς Κώους να παντρευτούν με αλλοδαπούς. Το ένα είναι αυτό. Το δεύτερο είναι ότι η δυνατότητα εύρεσης δουλειάς από πάρα πολλούς ανθρώπους ευρωπαϊκών χωρών, εντός κι εκτός Ε.Ε., ίσως μας έχει αναδείξει σήμερα σε μια από τις πιο ισχυρές κοινωνίες στις οποίες υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι μόνο Ελληνες ή χριστιανοί ορθόδοξοι. Αυτό λοιπόν το πολυ-πολιτισμικό στοιχείο της Κω, πρέπει και μπορεί να περάσει μηνύματα προς τα έξω.
Έτσι σκεφτήκαμε ότι ένα φεστιβάλ δε μπορούσε να μείνει μόνο στα τοπικά όρια. Ήταν ευχής έργον ότι γνωριστήκαμε με την κ. Ρικάκη, η οποία δίνει την ψυχή της, ώστε να έχουμε φτάσει σήμερα σʼ ένα επίπεδο οι προτάσεις οι οποίες κατατέθηκαν για συμμετοχή στο φετινό φεστιβάλ μετά το κλείσιμο της προθεσμίας που είχαμε θέσει, ξεπερνούν τις 150. Ξεκινάμε δηλαδή από φέτος για του χρόνου μʼ έναν πάρα πολύ μεγάλο αριθμό ταινιών, πράγμα που σημαίνει πως περνάει το μήνυμά μας, ότι η περιφέρεια μπορεί να διοργανώσει πολιτιστικά γεγονότα με διεθνή ακτινοβολία, και οφείλουμε ως μέλη μιας κοινωνίας η οποία βρίσκεται στην εσχατιά της Ελλάδας και της Ε.Ε. να περάσουμε το μήνυμα ότι Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα και τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Π: Συγκράτησα μια δήλωσή σας από τη συνέντευξη Τύπου, ότι οι επαρχιακές κοινωνίες θα πρέπει νʼ αρχίσουν να ξεφεύγουν από τις παραδοσιακές πολιτιστικές εκδηλώσεις και νʼ ανοίξουν τους ορίζοντές τους προς πιο σύγχρονες δράσεις. Θα θέλατε να προεκτείνετε το σχόλιο;
Γ.Κ.: Αυτό το είχαμε καταθέσει κατά την περίοδο των εκλογών αλλά και από την πρώτη μέρα που αναλάβαμε τη δημοτική αρχή. Είπαμε κάποια πράγματα για τον πολιτισμό. Ο πολιτισμός δεν είναι μια στατική έννοια με σημεία αναφοράς μονίμως στη λαϊκή παράδοση ή στο ένδοξο ιστορικό παρελθόν. Κάθε τόπος θα πρέπει να αντλεί από το παρελθόν αλλά ταυτόχρονα να χαράσσει τους δρόμους του πολιτιστικού μέλλοντος, το οποίο δεν είναι να έχουμε απλώς κάθε καλοκαίρι δέκα παραδοσιακούς χορούς ή πέντε κινηματογραφικές ταινίες του ένδοξου παρελθόντος της χώρας. Πρέπει να περάσουμε ένα μήνυμα ότι αυτός ο τόπος εξελίσσεται διαχρονικά, μπορεί να αντλεί από το παρελθόν, να ζει το παρόν και ταυτόχρονα να σηματοδοτεί το μέλλον με δρώμενα τέτοια που να σηματοδοτούν πραγματικά τη σύγχρονη κοινωνία που υπάρχει στην Κω. Αλλιώς καταλαβαίνετε ότι πολύ γρήγορα μια αφυδάτωση θα επέλθει και κάποια στιγμή οι αρχαιολόγοι του μέλλοντος ανασκάπτοντας την Κω ίσως δεν αντιληφθούν ότι περάσαμε σε μια άλλη φάση ζωής. Το οφείλουμε στον εαυτό μας και στα παιδιά μας.
Π: Νιώθετε ότι με τέτοιες πολιτιστικές δράσεις, πιο συγχρόνου χαρακτηρα, θα ενεργοποιήσετε το νεανικό δυναμικό της Κω;
Γ.Κ.: Υπάρχει, ξέρετε, μια μαγιά νέων ανθρώπων που δραστηριοποιούνται τόσο στην κινηματογραφική λέσχη όσο και σε δύο θεατρικές σκηνές, μʼ έναν αριθμό που ξεπερνά τα 50 παιδιά στις δύο θεατρικές ομάδες. Την κινηματογραφική λέσχη την αγκαλιάσαμε από την πρώτη στιγμή. Παρά την 30ετή παρουσία της, πραγματοποιούσε προβολές σε αμφιθέατρα γυμνασίων, οπότε της δώσαμε τη δυνατότητα να κάνει τις παραστάσεις της στον χειμερινό δημοτικό κινηματογράφο «Ορφέας» με αποτέλεσμα την άμεση αναβάθμισή της. Εγώ χτες βράδυ εξεπλάγην από τον αριθμό των νέων παιδιών που ήταν στις προβολές του φεστιβάλ. Επίσης, στην τελευταία προβολή του θερινού «Ορφέα», διαπίστωσα ότι κι εκεί οι περισσότεροι θεατές ήταν νέα παιδιά. Και βέβαια δεν εννοώ εφήβους, αλλά παιδιά ανάμεσα στα 18 και τα 30 που ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν αυτές τις ταινίες, παρά την αντίληψη που έχει επικρατήσει ότι οι νέοι έχουν έναν εύκολο τρόπο ζωής κι ότι αποφεύγουν εκείνα που τους προβληματίζουν.
Π: Κλείνοντας θα ήθελα να ξεκαθαρίσουμε λίγο το καθεστώς λειτουργίας τόσο των δημοτικών κινηματογράφων όσο και της λέσχης, τη σχέση του δήμου μʼ αυτήν.
Γ.Κ.: Στην Κω υπήρχαν τρεις ιδιωτικοί κινηματογράφοι και δύο δημοτικοί.
Π: Οι οποίοι πότε περιήλθαν στην εκμετάλλευση του δήμου;
Γ.Κ.: Με την απελευθέρωση. Ο χειμερινός «Ορφέας» είναι ένα κτήριο της ιταλικής περιόδου, κατασκευασμένος την ίδια περίοδο με το δημοτικό θέατρο της Ρόδου. Στον όροφό του βρίσκεται η δημοτική βιβλιοθήκη η οποία είναι πια πολύ μικρή για να περιλάβει τους χιλιάδες τόμους που συγκεντρώνονται, και στο ισόγειο είναι το παλιό φουαγιέ της αίθουσας που έχει μετατραπεί σε καφέ και είναι δημοτική επιχείρηση. Ο θερινός «Ορφέας» δημιουργήθηκε στη δεκαετία του ʼ60, ενώ οι υπόλοιποι κινηματογράφοι είτε μετατράπηκαν σε ξενοδοχεία είτε δεσμεύτηκαν από την αρχαιολογία. Έτσι έμειναν μόνο οι δύο δημοτικοί κινηματογράφοι, που αποτελούν δημοτική επιχείρηση και επιβιώνουν από τα κέρδη που εισπράττονται από τα εισιτήρια και από την καφετέρια. Πρέπει να σας πω ότι μέχρι το 2007 που αναλάβαμε ως δημοτική αρχή, ήταν προβληματικές επιχειρήσεις, ενώ πλέον είναι κερδοφόρες, πράγμα που οφείλεται στην ανακαίνιση και στα χρήματα που έχουν κατά καιρούς επενδυθεί από τον δήμο. Όμως ακόμη κι αν δεν είναι κερδοφόρες, οφείλουμε να δώσουμε στους πολίτες την ευκαιρία να βγουν από το σπίτι, από το βίντεο, από την καφετέρια και να πάνε σε μια αίθουσα ευπρεπή να παρακολουθήσουν με σύγχρονα ηχητικά συστήματα προβολές ταινιών που σε άλλη περίπτωση θα έβλεπαν μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα. Κι επειδή όπως σας είπα υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός Κώων που αγαπούν τον κινηματογράφο, εμείς τολμήσαμε, ανακαινίσαμε τα κτήρια και τον εξοπλισμό, και είδαμε ότι αυτό αποδίδει.
Τώρα, η κινηματογραφική λέσχη όπως σας είπα έχει 30ετή ζωή στην Κω. Ξεκίνησε όπως παντού, από την αγάπη ανθρώπων για τον κινηματογράφο, είτε νεότερων είτε μεγαλύτερων σε ηλικία, και πέρασε μέσα από χίλια κύματα, όμως άντεξε και επιβίωσε σε περιόδους δύσκολες για τον κινηματογράφο. Αυτό φαίνεται κι από το ότι ακόμη κι οι κατά μερικούς ʽεξεζητημένεςʼ ή ʽιδιότροπεςʼ ταινίες που οι κινηματογραφικές λέσχες συνηθίζουν να προβάλλουν, κάνουν δεκάδες κόσμου να συνωστίζεται για να τις παρακολουθήσει και να αγωνιά για την ύπαρξη της λέσχης. Έτσι με την πρώτη ευκαιρία ενισχύσαμε την ενισχύσαμε, σε συνεργασία με το φεστιβάλ Δράμας ώστε να έρχονται εδώ οι ταινίες του, αλλά και παραχωρώντας της τον χειμερινό «Ορφέα» ώστε να παρέχει καλύτερες υπηρεσίες στο κοινό.

