Το 1878 βρίσκει για μια ακόμη φορά τους Κρήτες στα όπλα, εκμεταλλευόμενοι και την απασχόληση της Τουρκίας στο Ρωσοτουρκικό πόλεμο, που είχε ξεσπάσει την άνοιξη του 1877. οι οπλαρχηγοί του νησιού, που μετά την μεγάλη επανάσταση του 1866-1869 είχαν καταφύγει στην ελεύθερη Ελλάδα ή άλλες περιοχές του εξωτερικού κυνηγημένοι από τους Τούρκους, επέστρεφαν μυστικά στο νησί για την οργάνωση και στήριξη του νέου κινήματος, που ξεκίνησε τον Ιανουάριο εκείνης της χρονιάς.
Η Ελλάδα είχε υποσχεθεί ότι θα στήριζε την Κρήτη, ενώ υπήρχε πεποίθηση, μάλλον μη σωστή, ότι και οι μεγάλες δυνάμεις θα στέκονταν αυτή τη φορά στο πλευρό της Κρήτης…
Το αισιόδοξο εκείνο κλίμα περιγράφει η επιστολή του Χαράλαμπου Γιαμαλάκη προς τον οπλαρχηγό Μεραμβέλλου Δημήτριο Κοκκίνη. Η επιστολή είχε σταλεί από τους Κάμπους Χανίων, όπου βρισκόταν ο Χαράλαμπος ως μέλος της Γενικής Συνέλευσης.
Προς τον Οπλαρχηγόν Μεραμβέλλου Κυρ. Κύριον Δημήτριον Κοκκίνην
Εις Νεάπολιν
Εν Κάμποις της Κυδωνίας
Τη 27 Ιουλίου 1878
Αγαπητέ μου Δημήτριε!
Ουδέν άλλο δια της παρούσης σπεύδω να αναγγείλω Υμίν ειμή ότι χθες έγραψεν ημίν ο εν Χανίοις Άγγλος πρόξενος επιστολήν καθʼ ην η τύχη της πατρίδος μας βαίνει επί τα κρείττω. Αντίγραφον αυτής ζητήσατε παρά του πατρός μου. Σήμερον ελάβομεν επιστολάς εξ Αθηνών λέγεται ότι Ιταλία, Γαλλία και Γερμανία επιθυμώσι να κάμωσι την Κρήτην ηγεμονίαν. Η Γενική επιστολή (sic) της Επιτροπής Αθηνών αγγέλει ημίν άριστα. Κατʼ αυτήν η Ελλάς δεν θα παύση παρέχουσα ημίν άφθονα τα μέσα προς επίτευξιν του σκοπού μας. Λέγουσι προς τούτοις ότι η Ελλάς θα ενεργήση προς τους φίλους της τόσον ώστε ο Κρητικός λαός να ωφεληθή προσηκόντως…
Τους εγκαρδίους ασπασμούς μου τω Κυρίω πατρί σας και θείω σας Περικλέα. Προς δε παρακαλώ τω Κυρ. Μακίδα Π…. και λοιπούς
Εν βία διατελώ
Ο όλως υμέτερος
Χαραλ. Γιαμαλάκης

