Ερ.: Έχετε ορισμένες τεχνικές που θεωρούνται μοναδικές στον κόσμο. Παράλληλα έχετε συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της τζαζ παγκοσμίως. Θεωρείτε τον εαυτό σας μύθο;

Απ.: “Δεν ξέρω καν αν έχω μοναδικές τεχνικές. Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι έχω προοπτική. Παράλληλα προσπαθώ αυτή την προοπτική και την κάνω όσο το δυνατόν περισσότερο προσωπική. Υπʼ αυτή την έννοια δεν αισθάνομαι μύθος. Είχα απλά την τύχη να συνεργαστώ με πάρα πολύ καλούς μουσικούς σε ολόκληρο τον κόσμο και να διδάξω πάρα πολύ καλούς μαθητές που έγιναν διάσημοι και με υποδείκνυαν ως καθηγητή τους. Με τιμά σε μεγάλο βαθμό αυτό, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα με αποκαλούσα μύθο”.

Ερ.: Τι νομίζετε πως είναι αυτό





που κάνει την τζαζ μουσική μοναδική; Γιατί είναι η τζαζ πιστεύετε τόσο σημαντική;

Απ.: “Νομίζω πως κάθε μουσική είναι σημαντική. Όχι μόνο η τζαζ. Απλά υπάρχει ένα επίπεδο το οποίο υπερβαίνει η τζαζ, με αποτέλεσμα να γίνεται μοναδική. Μέσα από την τζαζ μουσική, δίνεται η δυνατότητα απελευθέρωσης του ατόμου, η οποία ωστόσο οφείλει να ενταχθεί σε μια συλλογική προσπάθεια. Όταν εντάσσομαι μέσα σʼ ένα μουσικό σύνολο, αισθάνομαι ελεύθερος να είμαι ο εαυτός μου. Μέσα σʼ αυτή μου την ελευθερία ωστόσο, έχω τον περιορισμό να αφήσω και όλους τους υπόλοιπους μουσικούς, ελεύθερους να εκφραστούν. Αυτό νομίζω είναι μια μοναδική κληρονομιά για τη μουσική. Είσαι ελεύθερος ως οντότητα, αλλά ταυτόχρονα περιορισμένος στο σύνολο. Έτσι, όλοι οι μουσικοί επί σκηνής, είναι ελεύθεροι και μπορούν να εκφραστούν, αρκεί το συνολικό να μην περιορίσει σε καμία περίπτωση την ελευθερία του ατομικού. Αυτό αναπτύσσει μια λογική διαρκούς συνεργασίας και αλληλοβοήθειας, που αποτελεί ταυτόχρονα και μια μοναδική κληρονομιά για την τζαζ μουσική. Είσαι ένα ξεχωριστό κομμάτι, την ίδια στιγμή που είσαι και μέρος ενός συνόλου”.