Του Γιάννη Ζωράκη

Είναι ένας από τους σημαντικότερους ίσως εν ζωή μουσικούς τζαζ. Αν και έχει αποσυρθεί από τις live εμφανίσεις, ήρθε στο Ηράκλειο πριν από μία εβδομάδα, προκειμένου να τιμήσει τον φοιτητή του Κώστα Κουβίδη, που χάθηκε άδικα σε τροχαίο.

Ο λόγος για τον Αμερικανό ντράμερ και καθηγητή του Μπέρκλεϊ Ρον Σάβατζ, ο οποίος “δίδαξε” το κοινό του Ηρακλείου, την πραγματική έννοια της τζαζ, σε μια συναυλία που δύσκολα μπορεί να συγκριθεί με αντίστοιχη συναυλία τζαζ.

Λίγες ώρες μετά την συναυλία, ο καθηγητής Ρον Σάβατζ, σε μια ανάπαυλα του, μίλησε στην “Π” για τον λόγο της επίσκεψης του στο Ηράκλειο, για τα σεμινάρια που πραγματοποίησε σε νεαρούς καλλιτέχνες δωρεάν, για τη συναυλία που έδωσε, αλλά και για την τζαζ μουσική γενικότερα.

Ερ.: Ποια ήταν τα πρώτα συναισθήματα που νιώσατε όταν σας ζήτησαν να συμμετάσχετε στην 2η Διεθνή Τζαζ Συνάντηση για τον Κώστα Κουβίδη;

Απ.: “Ήταν τιμή για μένα. Κατʼ αρχάς ήταν τιμή που ερχόμουν για να εκπροσωπήσω το κολλέγιο μου. Παράλληλα ήταν τιμή να παραβρίσκομαι κοντά στην οικογένεια του Κώστα από τον οποίο είχα μονάχα καλές αναμνήσεις. Τα συναισθήματα βεβαίως ήταν γλυκόπικρα. Ποτέ ένας καθηγητής δεν φαντάζεται πως θα ξεκινήσει ένα μακρινό ταξίδι για να τιμήσει έναν μαθητή του, που έφυγε από την ζωή. Υπήρχε το τραγικό κομμάτι από την μία πλευρά και από την άλλη το τιμητικό κομμάτι συμμετοχής σε μια συναυλία για εκείνον”.

Ερ.: Όχι μόνο ήρθατε στην Ελλάδα, αλλά κάνατε και την υπέρβαση. Παίξατε live μετά από χρόνια και συνεργαστήκατε με Έλληνες μουσικούς. Πόσο εύκολη ήταν η…επανένταξη σας στον χώρο των συναυλιών;

Aπ.: “Κοιτάξτε: Γνωρίζω τον Γιώργο Κουβίδη, τον πατέρα του Κώστα. Μιλήσαμε λίγο για το πρόγραμμα κι αυτός ήταν που με βοήθησε να βρω καλλιτέχνες με τους οποίους θα μπορούσα να συνεργαστώ. Όταν γνωριστήκαμε με τους μουσικούς και παίξαμε πάνω στην σκηνή, ήταν σαν να παίζαμε μαζί για μια ολόκληρη ζωή. Τελείωσε η συναυλία και παίζαμε στο jam για περίπου δύο ώρες ακόμα. Ήταν πολύ διασκεδαστικό και τόσο η συμμετοχή μου στο live όσο και η συνεργασία, προέκυψε εύκολα, αυθόρμητα κι απλά. Η αλήθεια είναι πως πριν πραγματοποιήσω τη συναυλία δεν ήξερα τι θα γίνονταν και δεν ήθελα να το σκέφτομαι. Απλά είχα την αίσθηση πως όλα θα πήγαιναν καλά”.

Ερ.: Κατά τη διάρκεια της συναυλίας παίξατε ένα μοναδικό solo στα ντραμς, που δηλώσατε πως παρόμοιο έχετε παίξει μόνο για την οικογένεια σας. Για ποιο λόγο επιλέξατε να κάνετε κάτι τέτοιο;

Απ.: “Ήθελα να προσφέρω μια μουσική παρουσίαση πολύ προσωπική. Η μουσική που έπαιξα στο σόλο ήταν προσωπική για μένα κι ήθελα να μεταφερθούν αυτά τα προσωπικά συναισθήματα τόσο στην οικογένεια του Κώστα, όσο και σε όσους παραβρέθηκαν στη συναυλία. Επέλεξα το συγκεκριμένο σόλο, γιατί πιστεύω πως αυτό το είδος της μουσικής ανταποκρίνεται στον χαρακτήρα και την ποιότητα που είχε ο Κώστας. Ήξερε να νιώθει τα ντραμς, να νιώθει το πάθος, ήξερε πώς να αντιλαμβάνεται τη μουσική. Οπωσδήποτε αυτός ο προσωπικός χαρακτήρας βγήκε και με την μπάντα, όπως άλλωστε συμβαίνει σε μια τζαζ συναυλία. Ήθελα όμως να προσφέρω κάτι εντελώς και αποκλειστικά προσωπικό”.