Του κτηνίατρου Γιάννη Φιλιππάκη

Η ερλιχίωση, αποτελεί ένα από τα πιο συχνά και σοβαρά νοσήματα του σκύλου και έχει θανατηφόρα κατάληξη, αν δεν διαγνωστεί εγκαίρως, ώστε να ακολουθήσει η κατάλληλη θεραπεία.

Η μετάδοση γίνεται από τα τσιμπούρια. Η ερλιχίωση μόνο μέσω του εργαστηρίου μπορεί να επαληθευτεί, μιας και τα κλινικά συμπτώματά της απαντώνται σε πολλά νοσήματα. Ειδικά συγχέεται πολλές φορές με τη λεϊσμανίαση με την οποία συνυπάρχει πολλές φορές. Μάλιστα σε πρόσφατη ανακοίνωση ερευνητών από το Α.Π.Θ. σε μεγάλο δείγμα σκύλων της Αττικής έδειξε ότι το 1/3 των σκύλων με λεϊσμανίαση ήταν μολυσμένοι και με την ερλιχίωση.



Συμπτώματα και εξετάσεις



Συνήθως μετά από ένα 20ήμερο από τη μόλυνση του σκύλου, το πρώτο που θα μας πει ο ιδιοκτήτης, είναι ότι το σκυλί δεν τρώει, τρέμει, είναι σαν μεθυσμένο λόγω του πυρετού και ότι τα μάτια είναι τσιμπλιασμένα και θολά, ή ότι το σκυλί φτερνίζεται ή βήχει. Ακολουθεί ένα υποκλινικό στάδιο που μπορεί να διαρκέσει από μήνες έως και χρόνια, όπου τα σκυλιά που δεν καταπολέμησαν το αιμοπαράσιτο θα παρουσιάσουν τις κλινικές εκδηλώσεις της χρόνιας μορφής που είναι ιδιαίτερα έντονες και σοβαρές. Βλέπουμε σκυλιά με έντονη αιμορραγική διάθεση όπως επίσταξη (αίμα από τη μύτη) πολλές φορές τόσο έντονη, όπου απαιτείται συρραφή των μυκτήρων για να ελεγχθεί, πετέχειες και εκχυμώσεις στο δέρμα ιδιαίτερα της κοιλιάς και στους βλενογόνους, ειδικά στο στόμα (λευκά ούλα λόγω της αναιμίας και μελανίες), αιματουρία, μέλαινα (αιμ. κόπρανα). Πολύ συχνά βλέπουμε οιδήματα (πρηξίματα) πιο συχνά στα άκρα και στο οσχέο και έντονο ρινικό και οφθαλμικό έκκριμα.

Τα νευρικά συμπτώματα δεν απουσιάζουν και ειδικά περιστατικά με επιληπτικές κρίσεις τελικά είναι περιστατικά ερλιχίωσης. Μπορεί ακόμα να δούμε ζώα να κουτσαίνουν ενώ είναι νεαρά και δεν υπάρχει ιστορικό τραυματισμού και πίσω απʼ αυτή την κλινική εικόνα να κρύβεται η ερλιχίωση.

Το τοπίο γίνεται πιο καθαρό με τις αιματολογικές εξετάσεις που δείχνουν συνήθως τη μεγάλη πτώση των αιμοπεταλίων, την έντονη λευκοπενία και αναιμία του ζώου. Υπάρχουν και ειδικές ορολογικές εξετάσεις που επιβεβαιώνουν τη διάγνωση, αλλά πολλές φορές ενώ το ζώο νοσεί, το αποτέλεσμα είναι αρνητικό (οξεία φάση). Αυτό που θα πρότεινα στους ιδιοκτήτες κατά την επίσκεψή τους στον κτηνίατρο ειδικά αυτή την περίοδο όπου υπάρχει έξαρση, να ζητούν μια απλή γενική αίματος. Μπορεί να σταθεί αφορμή για έγκαιρη διάγνωση της ερλιχίωσης και λήψης άμεσης θεραπευτικής αντιμετώπισης. Με την κατάλληλη αντιβιοθεραπεία το ζώο θα γίνει καλά.