Ο Ντόντο, είναι ένας σκύλος Δαλματίας με ειδικότητα στις αποδράσεις. Τρεις φορές το έχει “σκάσει” από το σπίτι του και μάλιστα την τελευταία από αυτές, τον βρήκε μια κοπέλα που τον ονόμασε... Λάκυ. Εμεινε μαζί της για 4 μήνες, όταν μια φίλη των παιδιών που τον έχουν τον αναγνώρισε, ειδοποίησε τα αφεντικά του και ο... Λάκυ, ξαναέγινε Ντόντο και επέστρεψε κανονικά στην οικογένεια.
Ο Θεόδωριος Διονυσίου, μας γράφει για τον σκύλο του: “Η αγάπη μου για τα σκυλιά της Δαλματίας άρχισε από ένα τυχαίο γεγονός. Όταν ήμουν μικρός είχα βρεθεί σε ένα πάρτι γενεθλίων όπου ο εορταζόμενος είχε ένα ζεύγος αρσενικού και θηλυκού Δαλματίας. Από εκείνη τη στιγμή ήθελα να πάρω και εγώ ένα τέτοιο σκυλί. Οι γονείς μου δεν μου το επέτρεψαν έτσι όταν ανεξαρτητοποιήθηκα και έζησα μόνος αγόρασα τον σκύλο που ήθελα. Εξοικειώνεται εύκολα με άλλα ζώα και απόδειξη αυτού είναι ότι συμβιώνει μαζί με το γάτο της κοπέλας μου τον οποίο προσέχει και περιποιείται κάθε μέρα.
Ο σκύλος μας, είναι πανευτυχής όταν του επιτρέπεται να μπαίνει σπίτι. Όταν τον έχω έξω στην αυλή μου κάνει μούτρα. Αγαπάει και παίζει με τα μικρά παιδάκια, αδιαφορεί και αγνοεί την παρουσία ενήλικων ατόμων. Το μοναδικό του ελάττωμα είναι ότι όταν έρχεται ο καιρός να ζευγαρώσει έχει τάσεις φυγής. Του αρέσει να τον κυνηγήσω και να παλεύω μαζί του. Επίσης του αρέσει να μασουλάει παιχνίδια και ότι άλλο φανταστεί κάποιος.
Ιδιαίτερες προτιμήσεις στο φαγητό δεν έχει. Τρώει λαχανικά, φρούτα, όσπρια, ξηρά τροφή και γενικά τα πάντα.
Οταν έχεις ένα σκύλο, σίγουρα η ζωή σου αλλάζει. Πιστεύω ότι δεν βγήκε τυχαία η φράση: « ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου». Έχει τρομακτική διαίσθηση, μπορεί να μην μιλάει αλλά καταλαβαίνει τα πάντα, ιδιαίτερα τη ψυχολογική κατάσταση. Γενικά είναι καλός φίλος και γνωρίζει τον τρόπο να συμπαραστέκεται στις δύσκολες στιγμές. Είναι και αυτό ένα μικρό παιδί που θέλει φροντίδα και στοργή και αντίστοιχα σου δίνει τη χαρά που σου προσφέρει ένα κανονικό παιδί. Δυστυχώς αν και λέγεται ότι είμαστε τα πιο έξυπνα όντα στον πλανήτη δυστυχώς δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι προσπαθεί να μας πει αυτό το υπέροχο ζώο. Σε μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, επικρατεί άγνοια, προκατάληψη, σκληρότητα και φοβία σε βάρος των ζώων που οδηγούν στην κακομεταχείριση και στην εξόντωση τους. Ιδιαίτερα μου προκαλεί οργή και μίσος όταν βλέπω κακομεταχείριση ζώων. Δυστυχώς είμαστε απολίτιστοι, μπορεί να προχωράμε με μεγάλα τεχνολογικά άλματα αλλά δεν προχωράμε καθόλου ως άνθρωποι και κατ'επέκταση ως κοινωνία. Μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει το κράτος (τι να κάνει το καημένο μας κράτος, εδώ δεν έχει τη δυνατότητα να προσέξει τους πολίτες του, πως να προσέξει τα ζώα...)”.
