- Πώς σχολιάζετε το γεγονός ότι ο κόσμος δεν είναι αρκετός στο Παγκρήτιο με αποτέλεσμα στο πρωτάθλημα που τελείωσε να έχει τον μικρότερο μέσο όρο εισιτηρίων στην Σούπερ Λιγκ;

“Από παλιά λέω ότι η δύναμη κάθε ομάδας διαχρονικά είναι οι φίλαθλοι της. Είναι ο λόγος ύπαρξης της. Ο Εργοτέλης σε αυτόν τον τομέα παραμένει στάσιμος. Γιατί άραγε, ενώ έχει όλες τις προϋποθέσεις; Μήπως οφείλεται σε κοινωνικούς λόγους ή στον καιρό; Το ότι κερδίζουμε μόνο 3-4 παιχνίδια στην έδρα μας επειδή δεν ξέρει η ομάδα να επιτεθεί, αυτό είναι κάθε χρόνο τυχαίο; Το ότι κερδίζουμε παιχνίδια μόνο με αντεπιθέσεις στηριζόμενοι στην ταχύτητα του Ογκουνσότο ή του Κουτσιανικούλη αυτό είναι άσχετο; Βέβαια ο πολύς κόσμος βλέπει τον Εργοτέλη από την τηλεόραση μόνο στα παιχνίδια με τους μεγάλους αντιπάλους ή στα εκτός έδρας, τα οποία προσφέρονται για τέτοιου είδους κλεφτοπόλεμο, γι αυτό γενικά θεωρεί ότι δεν πάει άσχημα η ομάδα. Δεν βλέπει όμως και την θλιβερή εικόνα μας στα εντός έδρας με μικρομεσαίους αντιπάλους, εικόνα που απωθεί τους φιλάθλους. Ο κόσμος δεν έχει προηγούμενα με τον Εργοτέλη και του γυρίζει την πλάτη, απλώς δεν βλέπει ελκυστικό ποδόσφαιρο. Όλοι φιλολογούν γύρω από το ζήτημα της ανταπόκρισης των φιλάθλων που, ενώ συμπαθούν το Εργοτέλη, δεν πλησιάζουν στο γήπεδο. Η εξήγηση για μένα είναι απλή: ο κόσμος θέλει να δει καλό ποδόσφαιρο από μια ομάδα που έχει υψηλότερους στόχους από μια απλή παραμονή. Αυτό προσπάθησα να το μεταδώσω στον πρόεδρο που έχει μεγάλα σχέδια για τον Εργοτέλη σε οργανωτικό επίπεδο, αλλά σε αγωνιστικό επίπεδο επηρεάζεται καταλυτικά από την τεχνική ηγεσία που τον συγκρατεί σε χαμηλούς στόχους για να “δικαιώνεται” δήθεν από μόνη την παραμονή της ομάδας στην κατηγορία”.