“Πεζοπορώντας αναζητήσαμε ίχνη των βυζαντινών τειχών της πόλης, είδαμε από κοντά τα εναπομείναντα ίχνη από βενετσιάνικες εκκλησίες κρυμμένες σήμερα σε εμπορικά καταστήματα, μελετήσαμε τη σημερινή οικονομική δραστηριότητα του κέντρου της πόλης σε σχέση με ανάλογες δραστηριότητες του παρελθόντος”

«Π»: Πώς επιτυγχάνεται η ζωντανή επαφή με τα τοπικά θέματα σε συνδυασμό

με τη θεωρητική τεκμηρίωση;

Νίκος Γιγουρτάκης: Εδώ είναι και το πλέον ζωτικό σημείο αυτής της προσπάθειας. Γίνεται προσπάθεια η ιστορική γνώση, τα ιστορικά ερωτήματα να αποκτήσουν ένα βιωματικό χαρακτήρα ώστε να μετεξελιχθούν από πληροφορία σε προβληματισμό, σε στοχασμό και αναζήτηση. Με την προβολή σπάνιου υλικού (χάρτες, χειρόγραφα, έργα τέχνης, σχέδια, φωτογραφίες, αναπαραστάσεις), με την τεκμηρίωση μέσα από μαρτυρίες και πηγές, με την αναφορά σε νεότερες αρχαιολογικές έρευνες, (σε συνδυασμό με την καθεαυτό ιστορική πληροφορία), πιστεύω ότι πλησιάζουμε σε μια βιωματικού τύπου προσέγγιση του παρελθόντος. Για παράδειγμα, στην προσπάθειά μας να «αποκρυπτογραφήσουμε» τη φυσιογνωμία του βυζαντινού και βενετσιάνικου Χάνδακα, επισκεφτήκαμε το Ιστορικό Μουσείο, όπου με αφετηρία τη μακέτα της πόλης οδηγηθήκαμε σε αναγωγές με τη σημερινή μορφή της πόλης του Ηρακλείου. Μετά, πεζοπορώντας αναζητήσαμε ίχνη των βυζαντινών τειχών της πόλης, είδαμε από κοντά τα εναπομείναντα ίχνη από βενετσιάνικες εκκλησίες κρυμμένες σήμερα σε εμπορικά καταστήματα, μελετήσαμε τη σημερινή οικονομική δραστηριότητα του κέντρου της πόλης σε σχέση με ανάλογες δραστηριότητες του παρελθόντος, περιεργαστήκαμε τα κύρια μνημεία της πόλης αναλογιστήκαμε για τις σύγχρονες αποκαταστάσεις και αναζητήσαμε πίσω από την ανάγκη για λειτουργικότητα ποια θα ήταν η πιο κατάλληλη στάση μας απέναντι στα μνημεία ενός μοναδικού παρελθόντος.