Η έναρξη ενός άλλου είδους εμπορίου που να συνδέει άμεσα τους παραγωγούς με τους καταναλωτές, το αγροτικό με το τουριστικό προϊόν, είναι το ζητούμενο σύμφωνα με το παράρτημα Κρήτης του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου, για να βγει από τη χρόνια κρίση ο αγροτικός τομέας του νησιού. Αλλά για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος οι προϋποθέσεις είναι η επιβεβαίωση της ποιότητας των τροφίμων και των ποτών από τους ίδιους τους καταναλωτές μέσω ενός συστήματος ασφάλειας αλλά και διαχείρισης της φήμης των αγροτικών προϊόντων του νησιού, που δεν μπορεί να είναι άλλο από αυτό του Cretacert. Η άλλη προϋπόθεση είναι να συμμετέχει ο ίδιος ο κόσμος που αγωνιά για το μέλλον της αγροτικής παραγωγής, δηλαδή οι αγρότες, οι γεωτεχνικοί και οι επιχειρηματίες του χώρου.

Στην ομιλία του ο πρόεδρος του παραρτήματος Κρήτης του ΓΕΩΤΕΕ Κώστας Καμπιτάκης, περίγραψε με σαφήνεια την πορεία που έχει διανύσει τα τελευταία χρόνια ο αγροτικός τομέας της χώρας μας, που βρίσκεται σήμερα και ποιες είναι οι προοπτικές του.

Στην Κρήτη, μέχρι το 1990 η αύξηση του γεωργικού εισοδήματος ήταν συνεχής και το τουριστικό εισόδημα δεν ξεπερνούσε το τουριστικό. Η καλλιέργειες ήταν κυρίως ελαιώνες και αμπελώνες. Οι επενδύσεις στον αγροτικό τομέα αυξάνονταν, η αστυφιλία υπήρχε αλλά εξελισσόταν ομαλά. Η Κρήτη με κούραση και κόπους πλούτιζε και η απασχόληση στον αγροτικό τομέα έφθανε το 35%.

Μετά το 1990 μειώνεται διαρκώς το αγροτικό εισόδημα. Η συνολική μείωση φθάνει το 26%. Η υψηλότερη μείωση του αγροτικού εισοδήματος παρατηρείται μετά την εφαρμογή της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, δηλαδή μετά το 2006. Η απασχόληση στον αγροτικό τομέα της Κρήτης το 2006 είχε μειωθεί στο 22%. Πλεόνασμα εμπορικού ισοζυγίου παρατηρείται μόνο στα κηπευτικά, αλλά υπάρχουν κίνδυνοι από την εφαρμογή της νέας Κοινής Οργάνωσης Αγοράς.

Σταδιακά η αγροτική Ελλάδα εξαφανίζεται και η Κρήτη πτωχεύει…

Το γεγονός αυτό έχει σημαντικές συνέπειες και στο χώρο των γεωτεχνικών: Σε σύνολο 31003 μελών του ΓΕΩΤΕΕ, οι 7568 είναι άνεργοι, οι 1947 είναι συμβασιούχοι και οι 1727 είναι συνταξιούχοι. Ακόμα, 320 καταστήματα γεωργικών εφοδίων αντιμετωπίζουν μείωση του τζίρου τους κατά 80% σε σύγκριση με πέρυσι, κατά το πρώτο τρίμηνο του 2009.



Το 70% της δαπάνης του καταναλωτή καρπώνονται τα καρτελ



Στην Ελλάδα τα καρτέλ καρπώνονται το 70% της δαπάνης του καταναλωτή και αποδίδουν μόνο το 30% στους συντελεστές της παραγωγής. Το ζητούμενο είναι να εισπράττει ο παραγωγός το μεγαλύτερο ποσοστό της δαπάνης που καταβάλει ο καταναλωτής.

Ο κ. Καμπιτάκης χαρακτήρισε σχετική την αξία της πρότασης για αναδασμό. Κι αυτό, διότι έτσι κι αλλιώς το μέγεθος του συνολικού κλήρου στην Κρήτη δεν κάνει ανταγωνιστική την αγροτική οικονομία.

Τα μεγέθη, είναι αυτά:

• Η DAEWOO νοίκιασε στη Μαδαγασκάρη 1.300.000 εκτάρια (έκταση μεγαλύτερη από το Βέλγιο).

• Η Λιβύη δέσμευσε μια τεράστια έκταση στην Ουκρανία.

• 15 Σαουδάραβες επιχειρηματίες επένδυσαν 4 εκατ. δολάρια σε μια έκταση 500.000 στρεμμάτων στην Ινδονησία.

• Η EBRD (Eυρ. Τράπ. Ανάπ. & Αναδιάρθ.) έχει επενδύσει 4,9 δις ευρώ σε εκτάσεις της πρώην Σ.Ε.

Σύμφωνα με τον κ. Καμπιτάκη στην ουσία οι συνεταιρισμοί είναι απόντες, τα νομικά προβλήματα για συνενώσεις είναι ανυπέρβλητα, υπάρχει κατεστημένη νοοτροπία, έχουν απαξιωθεί στην συνείδηση του κόσμου και αντιμετωπίζουν τεράστια οικονομικά προβλήματα. Το ποσοστό του ελαιόλαδου που διαχειρίζονται σήμερα οι συνεταιριστικές οργανώσεις είναι μικρότερο του 10%.

Αναφορικά με την πρόταση για δημιουργία κλαδικών συνεταιριστικών οργανώσεων, ο κ. Καμπιτάκης ανέφερε: Το 1990 το 90% του ελληνικού ελαιόλαδου εμπορεύτηκε από την Ελαιουργική με καταστροφικά για τις αγροτικές οργανώσεις αποτελέσματα. Έτσι, ο κ. Καμπιτάκης χαρακτήρισε επίσης σχετική τη πρόταση για την ενίσχυση των συνεταιριστικών οργανώσεων.

Για τη συμβολαιακή γεωργία ο κ. Καμπιτάκης διατύπωσε το ερώτημα αν μπορεί το κάθε συμβόλαιο να μην είναι ετεροβαρές και σε βάρος του παραγωγού.



Η διέξοδος



Ο κ. Καμπιτάκης ανέφερε το παράδειγμα του συνεταιρισμού Πλατάνου που μέσα σε 3 μήνες πούλησε 16 τόνους τυποποιημένο ελαιόλαδο, επειδή απευθύνθηκε άμεσα στον καταναλωτή. Με ένα τηλεφώνημα ο συνεταιρισμός πήγαινε το λάδι στο σπίτι κάθε καταναλωτή. Έτσι, ο κ. Καμπιτάκης υπογράμμισε ότι χρειάζεται ένα άλλου τύπου εμπόριο, που θα συνδέει τους παραγωγούς άμεσα με τους καταναλωτές. Ένα άλλο εμπόριο ικανό να εισπράξει για λογαριασμό των παραγωγών το μεγαλύτερο μέρος της δαπάνης που καταβάλει ο καταναλωτής . Όπως είπε, η ωραιότητα και η γνησιότητα των κρητικών προϊόντων είναι γνωστά διεθνώς και αυτό που χρειάζεται είναι να εισπράξουμε τις υπεραξίες τους πηγαίνοντας εμείς στους καταναλωτές. Αυτή η διαδικασία γίνεται με την έκθεση Κρητικό Πανόραμα από τις 15 έως και τις 18 Μαΐου στην Αθήνα. Με «όπλο» τον συγκρητισμό το ΓΕΩΤΕΕ ήδη έχει αναλάβει πρωτοβουλίες, με κυριότερη τη δημιουργία του φορέα διαχείρισης της φήμης των κρητικών προϊόντων τον Cretacert ο οποίος:

-Είναι ένα όνομα και ένα σήμα Δεν καταργεί υπάρχοντα ούτε εμποδίζει νέα.

-Είναι προϊόν ελεύθερης βούλησης, δεν επιβάλλεται από κανένα

-Εξαρτάται μόνο από τη θέληση των συντελεστών παραγωγής, δεν εξαρτάται από γραφειοκράτες ή εξουσίες

-Είναι προϊόν συγκρητισμού, δεν χωρίζει τους Κρητικούς

-Αναδεικνύει τη διαφορετικότητα, δεν ισοπεδώνει.

Επιπλέον, δίνει υπόσταση σε όλες τις άλλες προτάσεις.

Απαραίτητες προϋποθέσεις από πλευράς τοπικής εξουσίας ο κ Καμπιτάκης θεωρεί τις εξής:

-Διαμόρφωση προϋποθέσεων για διατύπωση περιφερειακής πολιτικής.

-Απαλλαγή των γεωτεχνικών ΟΤΑ από γραφειοκρατικά καθήκοντα.

-Ίδρυση ή ενίσχυση γεωτεχνικών υπηρεσιών των ΟΤΑ.

Κατά τον ίδιο, σημαντικός «κρίκος» της «αλυσίδας» είναι η εγκατάσταση ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων στους ΟΤΑ α΄και β΄βαθμού με τους νέους αγρότες, τις καλλιέργειες, τα προϊόντα και τις δραστηριότητες. Σύνδεση των βάσεων σε δίκτυο.

Από την κυβέρνηση απαιτείται:

- Ανάληψη πρωτοβουλιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο για ανάδειξη της βασικής αντίθεσης.

-Αναδιοργάνωση των υπηρεσιών του δημόσιου τομέα.

-Τροποποίηση του νόμου για τις ομάδες παραγωγών.

-Εφαρμογή στη χώρα του περιφερειακού μοντέλου στη διαχείριση της ενιαίας ενίσχυσης και αναδιανομή της. Διαφάνεια στον ΟΠΕΚΕΠΕ.

-Τροποποίηση του «Αλ. Μπαλτατζής» με αύξηση των πόρων για την ανάπτυξη.