Του κτηνιάτρου Νίκου Φραγκούλη

Η παρβοεντερίτιδα (τύφος), είναι μια ιογενής εντερίτιδα του σκύλου που προκαλείται από τον ιό parvo. Πολλοί την αποκαλούν εσφαλμένα “τύφο”. Δεν έχει καμία σχέση με τον τύφο, ούτε μεταδίδεται στον άνθρωπο. Πρόκειται για ένα ιό που προσβάλλει το σκύλο και συγκεκριμένα τις λάχνες του εντέρου και το μυοκάρδιο. Προσβάλλει νεαρά σκυλιά ηλικίας 2-8 μηνών και σπανιότερα τα ενήλικα. Περισσότερο ευαίσθητες ράτσες είναι ο γερμανικός ποιμενικός, το ροτβάιλερ και το ντόπερμαν.



Αίτια-μετάδοση

Η παρβοεντερίτιδα προκαλείται από τα στελέχη CPV-2a, CPV-2b και CPV-2c. Διασπύρεται στο περιβάλλον με τα κόπρανα του ασθενούς ζώου. Μεταδίδεται από σκύλο σε σκύλο με τη λήψη από το στόμα ή τη ρινική οδό. Από την είσοδο του ιού μέχρι την εκδήλωση των συμπτωμάτων μεσολαβούν 4-14 μέρες (χρόνος επώασης). Ο ιός είναι πολύ ανθεκτικός στο περιβάλλον. Μπορεί να επιζήσει έως 6 μήνες.



Συμπτώματα

Το ζώο εμφανίζει μειωμένη όρεξη, κατάπτωση, εμετό, πυρετό, διάρροια αρχικά κίτρινη που αργότερα γίνεται αιμορραγική και πολύ δύσοσμη, αφυδάτωση και εργαστηριακά λευκοπενία. είναι μια σοβαρή κατάσταση που οδηγεί το ζώο γρήγορα στο θάνατο αν δεν γίνει θεραπεία. Το ποσοστό θνησιμότητας εξαρτάται από την ηλικία, τη ράτσα, την ύπαρξη παρασίτων και φθάνει έως 90%.



Θεραπεία

Η θεραπεία είναι υποστηρικτική. Χορηγείται ενδοφλέβια ορός με ηλεκτρολύτες, αντιεμετικά, βιταμινούχα Β και αντιβιοτικά για την πρόληψη των επιπλοκών από βακτήρια. Η αγωγή διαρκεί 4-5 μέρες. Στα ζώα που γίνεται θεραπεία το ποσοστό επιβίωσης κυμαίνεται από 50%-95% ανάλογα με την ηλικία, τη ράτσα και την ύπαρξη παρασίτων.



Πρόληψη

Τα νεογέννητα κουτάβια παίρνουν αντισώματα από το γάλα της μητέρας τους τις πρώτες δύο μέρες της ζωής τους (μητρική ανοσία). Η ανοσία αυτή διαρκεί 40-60 ημέρες.

Ο πρώτος εμβολιασμός γίνεται στην ηλικία των 6-8 εβδομάδων ο δεδύτερος 3-4 εβδομάδες μετά και ο τρίτος πάλι 3-4 εβδομάδες μετά. Το εμβόλιο parvo γίνεται μόνο του ή σε συνδυασμό με άλλα εμβόλια. Μετά τον αρχικό εμβολιασμό γίνονται αναμνηστικές δόσεις κάθε έτος.