Η Δέσποινα, υιοθέτησε τον Λάκυ διαβάζοντας τη σχετική αγγελία στη στήλη και όπως γράφει στην “Π”, η παρουσία του έφερε ξανά τη χαρά και το γέλιο στη ζωή της.
Αυτή είναι η ιστορία του:
“Ερωτεύτηκα τον Lucky από μια φωτογραφία του στην εφημερίδα “Πατρίδα”. Τον υιοθέτησα διστακτικά γιατί ήταν ήδη 2 χρονών δηλαδή ενήλικας και ξαναέβαλα τη χαρά και το γέλιο στη ζωή μου. Ζώντας μαζί του 2 μήνες τώρα επιβεβαιώνω κάθε μέρα πόσο σωστή ήταν η απόφασή μου. Βέβαια η συγκατοίκηση μας δεν ήταν εύκολη στην αρχή γιατί ο Lucky έχει μια ισχυρή προσωπικότητα είναι και λίγο ανεξάρτητος, επίμονος, είχε αποκτήσει και τις δικές του συνήθειες τις οποίες προσπαθούσε να μου επιβάλει και οι τσακωμοί μας ήταν καθημερινοί. Ευτυχώς είναι αρκετά έξυπνος για να αντιληφθεί ότι δεν μπορεί να μου πάρει τον ελεγχο. Ετσι άρχισε να προσαρμόζεται στη δική μου ζωή που από ότι φαίνεται του αρέσει και πάρα πολύ. Αλλωστε είμαι της άποψης ότι τα παιδιά και τα σκυλιά συμπεριφέρονται όπως τα μάθεις.
Ετσι κάπως άρχισε η σχέση μας που μέρα με τη μέρα γίνεται και καλύτερη. Δεν θα ξεχάσω την πρώτη φορά που ήρθε μαζί μου γυμναστήριο και προσπαθούσε να συμμετέχει στις ασκήσεις που έκανα χωρίς επιτυχία βέβαια, και πόσο πολύ τον τσάτισε ο διάδρομος γιατί δεν μπορούσε να ανέβει επάνω. Οπως είναι εύκολο να αντιληφθεί κάποιος όλοι στο γυμναστήριο είχαν σταματήσει κάθε δραστηριότητα τους και διασκέδαζαν μʼ αυτό το πλασματάκι.
Ο Lucky για μένα είναι η συντροφιά μου, η οικογένεια μου και αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου και της καθημερινότητας μου. Ερχεται σχεδόν παντού μαζί μου στο κομμωτήριο, στο γυμναστήριο, στον καφέ με φίλους (του αρέσει πολύ γιατί όλο και κάποιος θα τον κεράσει κάτι) στα ψώνια, στα επαγγελματικά μου ταξίδια (την πρώτη φορά αφού ξεπέρασε το σόκ της απογείωσης του αεροπλάνου άρχισε να φλερτάρει με τις αεροσυνοδούς οι οποίες ξετρελάθηκαν μαζί του), πολλές φορές έρχεται μαζί μου και στο γραφείο μου, στην παραλία που κάνουμε βόλτα αλλά το αγαπημένο μέρος του είναι το γήπεδο. Είμαι διαιτητής βόλεϊ και ο Lucky έρχεται μαζί μου, πάντα με συνοδεία βέβαια, στο γήπεδο όπου είναι πραγματικά ευτυχισμένος γιατί έρχεται σε επαφή με παιδιά τα οποία λατρεύει.
Είναι πολύ κτητικός μαζί μου, για να με πλησιάσει κάποιος πρέπει να πάρει την έγκριση του, του αρέσει το φαγητό, το παιγνίδι, η βόλτα και θέλει να συμμετέχει σε ότι κάνω εντός και εκτός σπιτιού. Βέβαια τρελαίνεται να κοιμόμαστε αγκαλιά στον καναπέ αφού είναι πολύ χαδιάρης και του αρέσει να τον αφήνεις να σου δείχνει την αγάπη του.Μέσα στο σπίτι προσέχει πολύ το χώρο του και τώρα τελευταία μετά από προσπάθειες έμαθε να μαζεύει και τα παιχνίδια του.
Μπορώ να μιλάω ώρες για το Lucky γιατί η παρουσία του πραγματικά γέμισε τη ζωή μου”.
