Η ζωή με τον Ντασέν
Συνδέθηκε με πολλούς, αλλά αφοσιώθηκε σε έναν. Ο Jules Dassin είναι ο τυχερός που την είχε για μια ζωή σχεδόν. Ουσιαστικά μαζί έχτισαν την κινηματογραφική καριέρα της. Κάπως σαν την ιστορία του Πυγμαλίωνα δε μοιάζει; Ο Όμηρος του "Ποτε την Κυριακη" καταφέρνει στην πραγματικότητα να κάνει την Ίλυα να λάμψει για πάντα. Η πρώτη ταινία που γύρισε ήταν η Στελλα. Στέλλα, φύγε, κρατάω μαχαίρι. Η ατάκα που ζει και μας στοιχειώνει. Η Στέλλα έγινε το σύμβολο της γυναικείας χειραφέτησης σε εποχές που η ελληνική πραγματικότητα είχε πολύ δρόμο μπροστά της. Η Μελινα ως Στελλα προτάθηκε για το Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας στις Κάννες, που τελικά δεν το πήρε. Όχι ότι το έχασε από κάποια άλλη, γιατί δε δόθηκε βραβείο στην κατηγορία αυτή εκείνη τη χρονιά. Όλα άρχισαν τότε. Και η πρώτη της ταινία με τον Dassin ήταν πέντε χρόνια μετά, αλλά αυτό δεν είχε καμιά σημασία. Το Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας στις Κάννες έγινε δικό της επιτέλους για το Ποτε την Κυριακη καθώς και η υποψηφιότητα για Όσκαρ Πρώτου Γυναικείου Ρόλου.

