“Εντυπωσίασε τους ξένους”
Ο καραγκιοζοπαίκτης Γιάννης Αθανασίου μιλά στην “Π”
«Η πρώτη μας συμμετοχή ήταν το 1988 στη Γαλλία, στο Σαρλεβίλ – Μεζιέρ, σε ένα ξενοδοχείο που ήταν κατάμεστο. Βέβαια, έγινε ένας πρόλογος, επεξήγηση από την αδελφή μας, Ελένη (Αθανασίου). Παίξαμε ένα έργο, το οποίο βασιζόταν περισσότερο στην κίνηση και όχι στο λόγο. Εντυπωσίασε τους ξένους, θυμάμαι επί ένα τέταρτο, αφού τελείωσε η παράσταση, χειροκροτούσαν και είχαν μείνει κατενθουσιασμένοι. Περισσότερο τους κάνει μεγάλη εντύπωση ότι τα παιδιά δένονται και συμμετέχου, γίνονται ένα με το λαϊκό μας ήρωα, συμπάσχουν και τον συμπονούν σε οποιαδήποτε δραστηριότητά του. Ήταν κάτι το μαγευτικό στους ξένους που δεν το βλέπουν εύκολα στα δικά τους θεάματα, αυτή την άμεση συμμετοχή που έχει το Θέατρο Σκιών και αυτό το πετυχαίνει επειδή είναι ζωντανό. Δηλαδή, η παράσταση δεν είναι μαγνητοφωνημένη και γίνεται ένα παιχνίδι μεταξύ του καλλιτέχνη, του καραγκιοζοπαίχτη και του ηθοποιού. Μπορεί να μας χωρίζει ένα άσπρο πανί αλλά αυτό που μας ενώνει είναι το γέλιο. Ο ηθοποιός έχει το χειροκρότημα αλλά ο καραγκιοζοπαίκτης έχει το γέλιο κι την άμεση συμμετοχή. Βέβαια, και ένα χαρακτηριστικό της σχολής που είμαστε, σας Πειραιώτικης, είναι το μπρίο που έχει και λέγεται ότι ξεχωρίζει, δηλαδή ότι το ένα αστείο διαδέχεται το άλλο γρήγορα με αποτέλεσμα να έχει μια συνεχή ροή παράσταση».
Αυτό το άρθρο έχει συνέχειες