
Ο κατατρεγμένος, ο άνθρωπος που πασχίζει να σταθεί στα πόδια του, ψάχνει εναγωνίως μία δουλειά για να προσφέρει τα προς το ζην στην οικογένεια του, ο αδικημένος… αυτό τον άνθρωπο αντιπροσωπεύει διαχρονικά ο Καραγκιόζης, όπως αναφέρει, σε συνέντευξή του στην «Π» ο καραγκιοζοπαίχτης, Γιάννης Αθανασίου. Ο θίασος Αθανασίου περιοδεύει αυτές τις ημέρες στην Κρήτη με την παράσταση «Ο Καραγκιόζης φούρναρης», όπου δε λείπουν τα σχόλια ούτε για τους αγρότες…
«Ο Καραγκιόζης είναι σαν ένα μικρόβιο, έτσι και το κολλήσεις, δεν ξεκολλάς, γίνεσαι φανατικός οπαδός. Το αναμμένο πανί σε μαγεύει, σε καθηλώνει…», περιγράφει.
Σημειώνεται πως ο θίασος Αθανασίου λειτουργεί εδώ και 27 χρόνια από τα αδέρφια Κώστα, Γιάννη, Αργύρη και Ελένη, μετά από πολύχρονη μαθητεία δίπλα στον αείμνηστο καραγκιοζοπαίχτη, Γιώργο Χαρίδημο.
Η συνέντευξη που ο κ. Αθανασίου παραχώρησε στην «Π» έχει ως εξής:
Μεγαλώσατε με τον Καραγκιόζη, δίπλα στο Γ. Χαρίδημο, μπορείτε να συγκρίνετε την αποδοχή του τότε και σήμερα;
«Την εποχή που πρωτοξεκίνησα, ήταν μία από σας δύσκολες εποχές που είχε ο Καραγκιόζης, δυσκολότερη από σήμερα. Υπήρχε το πρόβλημα ότι ήταν κάτι καινούργιο στην εποχή η τηλεόραση που απομάκρυνε τον κόσμο από σας ανταμώσεις, σας γιορτές, σας εξόδους και τον έκλεινε μέσα στο σπίτι. Είχε αποτέλεσμα αυτό οι μαστόροι, οι τεχνίτες, οι μεγάλοι Καραγκιοζοπαίχτες να διώξουν σας βοηθούς σας, και να απομακρυνθούν οι άνθρωποι που είχαν σκοπό να δουλέψουν πάνω στο Θέατρο Σκιών. Υπήρχε μια άσχημη εντύπωση πάνω στο αν θα συνεχίσει να υπάρχει ο παραδοσιακός Καραγκιόζης. Στη συνέχεια, μετά το 1990, διάφοροι δήμοι συμπεριελάμβαναν στις εκδηλώσεις τους κάποια δράση του Καραγκιόζη. Έτσι, ξεκίνησε να ξαναζητιέται ο Καραγκιόζης. Αλλά είχαμε το μειονέκτημα να μείνουν ελάχιστοι αυτοί που γνωρίζουν καλά το Θέατρο Σκιών και λίγοι αυτοί που να είναι καλοί γνώστες και μαθητές της τέχνης του Θεάτρου Σκιών. Με τα αδέλφια μου, βοηθούσαμε το θείο μου, Γιώργο Χαρίδημο- εμείς τον φωνάζαμε νονό- και στη συνέχεια μας βοήθησε να στήσουμε το δικό μας εργαστήρι
Τα παιδιά πώς ανταποκρίνονται στις παραστάσεις του Θεάτρου Σκιών;
«Ο Καραγκιόζης μέσα στο χώρο του παιδικού θεάτρου κατέχει τα πρωτεία. Μπορεί να συναγωνιστεί το κουκλοθέατρο και τη μαριονέτα. Τα παιδιά τον αγαπάνε υπερβολικά, όχι μόνο οι μικροί αλλά και οι μεγάλοι. Κάλλιστα το θέατρο σκιών μπορεί να σταθεί και σα θέατρο για μεγάλους.»
Έχει σήμερα φανατικούς οπαδούς ο Καραγκιόζης;
«Πάντα είχε και πάντα θα έχει. Ο Καραγκιόζης, το Θέατρο Σκιών είναι, όπως θυμάμαι μου έλεγε και ο δάσκαλός μου-σαν να τον ακούω στα αυτιά μου- σα μια αρρώστια, ένα μικρόβιο. Έτσι και το κολλήσεις, δεν ξεκολλάς, γίνεσαι φανατικός οπαδός. Μόλις ανάψουν τα φώτα της σκηνής, το αναμμένο πανί σε μαγεύει. Τραβάει όλη την προσοχή σου και σε καθηλώνει. Πρέπει, βέβαια, να είναι και ένας καλός τεχνίτης που να ξέρει καλά τα μυστικά της λαϊκής τέχνης”.

