Της Άννας Κωνσταντουλάκη

ΟΗρακλειώτης Α.Γ. 29 ετών είναι εδώ και 11 χρόνια τετραπληγικός μετά από τροχαίο ατύχημα και δεν μπορεί να κινήσει το σώμα του από τους ώμους και κάτω, με εξαίρεση τα χέρια του, όχι όμως και τα δάκτυλά του, τα οποία έχουν παραλύσει.

Εδώ και 4 χρόνια ζει στη Σουηδία και τις ημέρες αυτές των γιορτών ήλθε στην Κρήτη για να επισκεφθεί την οικογένειά του.

Οδήγησε μόνος του - το αυτοκίνητο το οποίο έχει τις απαραίτητες μετατροπές για να μπορεί να το οδηγήσει ένας άνθρωπος όπως εκείνος, τις οποίες πλήρωσε το Σουηδικό κράτος - και τον συνόδευε μία βοηθός η οποία του πρόσφερε ό,τι βοήθεια χρειάστηκε στο ταξίδι, αλλά και το πρώτο δεκαήμερο που έμεινε στο Ηράκλειο.

Το Σάββατο επιστρέφει και πάλι στην Σουηδία και θα τον παραλάβει από την πόλη μας μια δεύτερη βοηθός η οποία θα τον συνοδεύει στο ταξίδι του μέχρι την Στοκχόλμη. Τα έξοδα των βοηθών για την μεταφορά, τη διαμονή και την εργασία τους, τα πληρώνει και αυτά το κράτος της Σουηδίας.

Ο Α.Γ. μέσα στην ατυχία του από ένα σοβαρό τροχαίο που τον οδήγησε στο αναπηρικό καρότσι, στάθηκε τυχερός, γιατί δεν ζει στην Ελλάδα, αλλά σε μια χώρα με τις ιδανικότερες κοινωνικές υπηρεσίες για τους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες.

Ο Α. έχει πάρει την σουηδική υπηκοότητα και αντιμετωπίζεται ως Σουηδός πολίτης. Ζει σε δικό του σπίτι και το κράτος του καλύπτει το 50% του ενοικίου και όλα τα έξοδα για το ηλεκτρικό του κρεβάτι, τα ηλεκτρικά καρότσια, τα αναλώσιμα.

Το κράτος του παρείχε 5.500 ευρώ για την αγορά Ι.Χ. (ποσό που δίνεται κάθε 7 χρόνια) και πληρώνει όλο το ποσό για τις μετατροπές που χρειάστηκε.

Για 18 ώρες την ημέρα του πληρώνει βοηθούς (κόστος 27 δολάρια την ώρα) οι οποίοι του παρέχουν ό,τι χρειάζεται στην διάρκεια της ημέρας ή της νύκτας. Καθαρισμό του σπιτιού, μαγείρεμα, ψώνια, βόλτα, μεταφορά σε υπηρεσίες, νοσοκομεία, αθλητικά κέντρα κ.α.

Ο ίδιος ασχολείται με τον αθλητισμό και συμμετέχει σε μια ομάδα ράγκμπι, βγαίνει πολύ συχνά έξω με τους φίλους του και ζει μια ιδιαίτερα κοινωνική ζωή.

Οι δρόμοι, τα πάρκα, τα κτήρια, είναι προσβάσιμα και οι άνθρωποι δεν μένουν κλεισμένοι στα σπίτια τους, όπως συμβαίνει εδώ στην Ελλάδα αλλά ζουν μια φυσιολογική ζωή. Γιατί το κράτος, έχει φροντίσει γιʼ αυτούς.

“Είναι αλήθεια, μας είπε ο 29χρονος, ότι στην αρχή παρά τις παροχές που είχα δυσκολευόμουν να προσαρμοστώ, κυρίως λόγω του καιρού, αλλά και γιατί μου έλειπαν οι δικοί μου. Τώρα όμως έχω συνηθίσει και γνωρίζω πολύ καλά ότι επιστρέφοντας στην Ελλάδα τα πράγματα θα είναι πολύ διαφορετικά.

Όταν έρχομαι στο Ηράκλειο δεν μπορώ να βρω να παρκάρω ούτε υπάρχει προσβασιμότητα στα περισσότερα κτήρια στους δρόμους. Στα θέματα αυτά στην Ελλάδα είμαστε πάρα πολύ πίσω.

Γνωρίζω κι άλλους Έλληνες με σοβαρές αναπηρίες που έχουν έλθει και ζουν στη Σουηδία, γιατί εκεί υπάρχει σεβασμός και πάρα πολλές παροχές στους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες”.

Η ζωή στην Ελλάδα και την Σουηδία για ένα άτομο με αναπηρία μοιάζει με την ημέρα και τη νύχτα.