Όπως έχει δημοσιευτεί, οι γιγάντιες χελώνες των νησιών Galapagos αποτελούν, ίσως, τα πλέον εμβληματικά ζώα του πλανήτη μας, με ρόλο κλειδί στην ανάπτυξη της θεωρίας του Δαρβίνου σχετικά με την εξέλιξη μέσω της φυσικής επιλογής. Ωστόσο, από τα δεκαπέντε είδη χελωνών που έχουν αναγνωριστεί μέχρι σήμερα, τέσσερα έχουν ήδη εξαφανιστεί εξαιτίας του ανθρώπου (εντατική θήρευση για διατροφή και εμπόριο από τους εκεί εποίκους και τους φαλαινοθήρες). Σήμερα, η παραπάνω ερευνητική ομάδα καταβάλλει μια πρωτοφανή προσπάθεια όπου με τη βοήθεια σύγχρονων μοριακών τεχνικών και επιλεκτικών διασταυρώσεων θα επιχειρήσουν την «αναβίωση» του είδους που ζούσε στο νησί της Floreana (Geochelone elephantopus) και εξαφανίστηκε από τις ανθρώπινες επεμβάσεις.

Ήταν φθινόπωρο του 1835 όταν η φρεγάτα του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού «Βeagle», με την οποία ο Κάρολος Δαρβίνος περιηγήθηκε τον κόσμο, έφθανε στις ακτές των νησιών των Galapagos. Στα νησιά αυτά ζουν σήμερα 11 είδη γιγάντιων χελωνών, το βάρος των οποίων μπορεί να ξεπεράσει και τα 300 κιλά. Σε κάθε νησί ζουν ένα ή περισσότερα είδη, τα οποία διαφέρουν σημαντικά στην μορφολογία του καβουκιού τους (χέλυο). Το γεγονός αυτό ήταν ήδη γνωστό στον τότε αντι-κυβερνήτη της αποικίας των Galapagos, ο οποίος ανέφερε στον νεαρό φυσιοδίφη ότι ήταν σε θέση να αναγνωρίσει από ποιο νησί προέρχονταν κάθε χελώνα εξετάζοντας απλά και μόνο το σχήμα του καβουκιού. Το γεγονός αυτό προκάλεσε την έκπληξη του Δαρβίνου και αποτέλεσε την βάση για την ανάπτυξη της θεωρίας της εξέλιξης.

Η ύπαρξη διαφορετικών ειδών χελωνών στα νησιά των Galapagos επιβεβαιώνεται και σήμερα με τη χρήση γενετικών δεδομένων μέσω τεχνικών μοριακής Βιολογίας. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα αποτελέσματά της μελέτης, σήμερα, ζουν 11 διαφορετικά είδη γιγάντιων χελωνών στα νησιά των Galapagos. Ωστόσο, από προγενέστερες μελέτες σε δείγματα χελωνών που φυλάσσονται σε Μουσεία Φυσικής Ιστορίας ανά τον κόσμο, οι ερευνητές γνωρίζουν την ύπαρξη τεσσάρων ακόμα ειδών χελώνας που ζούσαν την εποχή του Δαρβίνου. Πρόκειται για τέσσερα είδη, τα οποία έχουν σήμερα εξαφανιστεί κυρίως λόγω της αλόγιστης θήρευσής τους (για διατροφή και εμπόριο). Η θήρευση των ζώων ήταν τόσο εντατική, ώστε μόλις 15 χρόνια μετά την επίσκεψη του Δαρβίνου στο νησί της Floreana (νήσος Charles κατά τον ίδιο) εξαφανίστηκε το είδος της χελώνας που ενδημούσε εκεί. Σημειώνεται ότι τα μικρά νησιά φιλοξενούσαν μόνο ένα είδος, ενώ τα μεγαλύτερα είχαν περισσότερα, τα οποία όμως ήταν, λόγω της γεωγραφίας των νησιών, απομονωμένα. Ακόμη και σήμερα η Ιsabella,το μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος, φιλοξενεί πέντε γεωγραφικά απομονωμένα είδη.