Προκειμένου να αποφανθούν για τα είδη, σύγχρονα και εξαφανισμένα, καθώς και για τις μεταξύ τους σχέσεις, οι ερευνητές εξέτασαν το μιτοχονδρικό και το πυρηνικό τους DΝΑ. Συγκεκριμένα, εξετάστηκαν 55 δείγματα των εξαφανισμένων ειδών, τα οποία φυλάσσονταν σε τρία διαφορετικά μουσεία των Ηνωμένων Πολιτειών: το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Νέας Υόρκης, το Μουσείο Συγκριτικής Ζωολογίας του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και το Μουσείο της Ακαδημίας Επιστημών της Καλιφόρνιας.

Εκτός από τα μουσειακά δείγματα, οι ερευνητές πήραν αίμα από χίλια περίπου ζωντανά άτομα χελωνών από όλα τα νησιά και, όπως ήταν αναμενόμενο, διαπίστωσαν τη διαφορετικότητά τους. Κατά τη διάρκεια της μελέτης αυτής, όμως, βρέθηκαν μπροστά σε μία έκπληξη! Από τα 70 ζώα που συλλέχθηκαν στο βόρειο τμήμα του νησιού της Ιsabella, τα 12 διέφεραν πάρα πολύ. Τόσο πολύ ώστε να μην μπορούν να κατηγοριοποιηθούν στο είδος που ενδημεί στη συγκεκριμένη περιοχή. Η συγκριτική μελέτη του γενετικού αποτυπώματος των ζώων αυτών με εκείνων που είχαν προέλθει από τα τρία μουσεία, όχι μόνο κατέδειξε την προέλευση των ζώων, αλλά πυροδότησε και το πρόγραμμα «αναβίωσης» του εξαφανισμένου είδους του νησιού Floreana. Συγκεκριμένα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα 12 άτομα που διέφεραν ήταν συγγενικά του είδους που κατοικούσε κάποτε το νησί της Floreana και το οποίο εξαφανίστηκε μερικές δεκαετίες μετά το ταξίδι του Δαρβίνου. Κλήθηκαν, λοιπόν, να απαντήσουν στο ερώτημα πώς βρέθηκαν εκεί αυτά τα τόσο διαφορετικά ζώα. Η εκτίμηση των επιστημόνων είναι ότι μεταφέρθηκαν από πειρατές ή φαλαινοθήρες, για τους οποίους το βόρειο άκρο της νήσου Ιsabella ήταν η τελευταία στεριά προτού αφήσουν τη Νότια Αμερική και «χαθούν» στον τεράστιο Ειρηνικό ωκεανό. Πιθανολογείται ότι στο σημείο αυτό άφηναν τα σκουπίδια τους και το περιττό βάρος που θα τους δυσκόλευε στο ταξίδι τους, όπως για παράδειγμα οι χελώνες που είχαν μαζέψει από τα νησιά που προηγήθηκαν (π.χ. Floreana) και δεν κατανάλωσαν. Με μια τέτοια ιδέα φαίνεται να συμφωνεί και ο Δαρβίνος.

Το γεγονός ότι από τα 70 τυχαία ζώα των πληθυσμών του βορείου τμήματος του νησιού της Ιsabella, τα 12 βρέθηκαν να είναι διαφορετικά σημαίνει ότι το ποσοστό των ζώων διαφορετικής προέλευσης στο βόρειο σημείο του νησιού είναι σημαντικό. Έτσι, η ομάδα των παραπάνω ερευνητών σκοπεύει να εξετάσει το σύνολο των ζώων, περίπου 2.000 άτομα, προκειμένου να έχει το πλήρες γενετικό υπόβαθρο της περιοχής. Απώτερος στόχος αυτής της εκτενούς μελέτης είναι να εντοπιστούν τα πλέον ενδιαφέροντα άτομα για έναν πειραματισμό που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο: την «αναβίωση» ενός είδους! Αυτό θα επιτευχθεί με επιλεκτικές διασταυρώσεις, αρχικά, θα επιλεγούν για διασταύρωση ζώα, τα οποία έχουν περισσότερο από 50% γενετική ομοιότητα με το εξαφανισμένο είδος της Floreana.. Από τους απογόνους αυτής της διασταύρωσης θα επιλεγούν και πάλι για επόμενη διασταύρωση εκείνοι με τη μεγαλύτερη ομοιότητα. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι σε περίπου τέσσερις γενιές θα έχουμε ζώα που θα μοιάζουν με το εξαφανισμένο είδος σε ποσοστό μεγαλύτερο του 90-95%. Τα ζώα αυτά θα μεταφερθούν στο κέντρο του Δαρβίνου που βρίσκεται σήμερα στο νησί Santa Cruz και όταν θα δημιουργηθεί ο επιθυμητός πληθυσμός θα απελευθερωθεί στο φυσικό του περιβάλλον, που δεν είναι άλλο από το νησί Floreana. Με δεδομένο ότι οι χελώνες δεν ωριμάζουν σεξουαλικά πριν από την ηλικία των 15-20 ετών, αυτό το πρόγραμμα θα απαιτήσει περίπου έναν αιώνα για να ολοκληρωθεί.