Ερ.: Ποια θα ήταν η δική σας πρόταση για ανάπτυξη του πολιτισμού στο Ηράκλειο;

Συνεργασία του φεστιβάλ Ηρακλείου με ξένα φεστιβάλ, όπως της Φλωρεντίας, η κι ακόμη περισσότερο της Βενετίας, που έχουμε και παλιούς δεσμούς μαζί τους από το πέρασμά τους στον Χάνδακα. Ανταλλαγές δικών τους και δικών μας έργων, έστω σε πρώτη φάση έργων χορωδιακής μουσικής, ή τοπικών χορών, αν δεν μπορούμε να επιτύχουμε κάτι περισσότερο, που σίγουρα και μπορούμε.

Ερ. : Θεωρείτε πως το όραμα μετασχηματισμού του Ηρακλείου σε «πανελλήνιο πολιτισμικό κέντρο» είναι υλοποιήσιμο;

Απόλυτα ναι, γιατί η Κρήτη, δεν εξηγείται αλλιώς, έχει μια δική της κρυφή ενέργεια που την ωθεί να γίνεται κάθε τόσο, γεννήτορας σημαντικών πολιτιστικών έργων.

Ερ.: Πόσο εύκολα θεωρούνται τα πράγματα αυτή την περίοδο στην Ελλάδα για τους συνθέτες;

Αν καταφέρεις ένα σου έργο να παιχτεί, όχι αποσπασματικά, αλλά όπως ακριβώς το έγραψες, τότε το χειροκρότημα που εισπράττεις ως συνθέτης δεν πρέπει να είναι επειδή το συνέθεσες, αλλά επειδή μπόρεσες τελικά και το παρουσίασες.

Ερ.: Υπάρχει χώρος για συνθέτες γενικότερα; Για κλασικούς και σύγχρονους συνθέτες εννοώ.

Στον χώρο της λόγιας μουσικής ο χώρος είναι πολύ μικρός και πολύ στεγανός. Ανζητήσεις από κρατικό φορέα να παιχτεί έργο σου, βιώνεις το ποίημα του Καβάφη, για τοίχοι που ανεπαισθήτως σε έκλεισαν απέξω…

Ερ. : Η κλασική και η σύγχρονη μουσική στην Ελλάδα σε ποιο σημείο θεωρείτε πως βρίσκετε;

Αν και είμαστε ο φτωχός συγγενής ως προς τα μουσικά δρώμενα των άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, ωστόσο σε όλους τους μουσικούς τομείς, πάντοτε κάποιον σημαντικό καλλιτέχνη έχουμε να παρουσιάσουμε.