Ερ. : Η όπερα σας έχει τίτλο «Κρητικό παραμύθι». Για ποιο λόγο επιλέξατε τον τόπο καταγωγής σας ως πηγή έμπνευσης;

Το 1926 ο Ηρακλειώτης μουσουργός πατέρας μου, Κωνσταντίνος Σφακιανάκης είχε καταγράψει στην Κρήτη ρυθμούς και μελωδίες παλαιών χορών, που σήμερα ίσως δεν σώζονται. Μία πολύτιμη συλλογή που, αν και απευθύνθηκα για την αξιοποίησή τους σε διαφόρους καλλιτεχνικούς φορείς, παρέμεινε σιωπηλή όλα αυτά τα χρόνια περιμένοντας. Ξαφνικά φέτος την άνοιξη με παρέσυρε η επιθυμία να εκφραστώ συνθετικά μέσα από την Κρητική μουσική, και σαν τον προσκυνητή κατέφυγα σʼ αυτά τα μικρά πολύτιμα μοτίβα. Γέμισαν χρώματα και Κρητικές μυρωδιές οι παρτιτούρες μου και τότε μου ήρθε η ιδέα τούτοι οι αλυσιδωτοί χοροί να είναι ο καμβάς που θα κεντηθεί πάνω τους μια όπερα με Κρητικό θέμα. Και είχα το θέμα. Ένα ανέκδοτο παραμύθι μου της εποχής του Ερωτόκριτου. Κι έτσι γεννήθηκε η δίπρακτη όπερα, “ Κρητικό παραμύθι”.