Κάποιοι που έχουν περάσει από τα μισά σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας, αποκαλούν τις κλειστές φυλακές Αλικαρνασσού «κολασμένο …παράδεισο». Όταν ο εγκλεισμός σε οποιαδήποτε φυλακή της Ελλάδας είναι από μόνος του εφιαλτικός, για τον κρατούμενο της Αλικαρνασσού είναι «βάλσαμο» να βλέπει ουρανό και θάλασσα και κυρίως να έχει στη διάθεση του έκταση τεσσάρων στρεμμάτων για να παίξει ποδόσφαιρο, μπάσκετ, ακόμα και να φυτέψει τις …ντομάτες του ή να ταϊσει τα περιστέρια του.

Στις νέες υπερσύγχρονες φυλακές της χώρας, τις λεγόμενες τσιμεντοφυλακές, οι ίδιοι οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι παραδέχονται ότι παθαίνουν κατάθλιψη και μόνο στην σκέψη της βάρδιας. Πόσο μάλλον για τους ίδιους τους κρατούμενους που ό,τι κοιτούν είναι …τσιμέντο και σίδερο. Ατενίζουν το …μπετόν.

Μικρά πράγματα που για τον καθένα από εμάς μπορεί να θεωρηθούν λεπτομέρειες, για τους κρατούμενους είναι …πολυτέλεια που σε καμία περίπτωση δεν θέλουν να απολέσουν. Οι κλειστές φυλακές Αλικαρνασσού δεν είναι απρόσωπες. Θεωρούνται από τις καλύτερες της χώρας όσον αφορά στις συνθήκες διαβίωσης και στην πλειονότητα τους οι έγκλειστοι επιθυμούν να «αράξουν» όπως λένε χαρακτηριστικά στην συγκεκριμένη φυλακή.