«Π»: Εκτιμάτε ότι θα μπορούσε το εργαστήριο να μετατραπεί σε μια λέσχη, αντίστοιχη με τις Λέσχες Ανάγνωσης, που θα λειτουργεί σε μόνιμη βάση;
Λευτέρης Γιαννακουδάκης: Ένας μόνιμος εργαστηριακός χώρος ανήκει στις επιδιώξεις μου, καθώς η δημιουργική γραφή πραγματικά έχει ανεξάντλητο πεδίο και κανείς δεν μπορεί να πει ότι η εξέλιξη του συγγραφέα σταματάει κάπου. Επίσης η δημιουργική γραφή μπορεί να εφαρμοστεί σε όλα τα στάδια της εκπαίδευσης και να συμβάλλει στην γλωσσική και γραφική ανάπτυξη των παιδιών. Πάνω σʼ αυτό υπάρχει μία ιδέα για ένα μελλοντικό εργαστήριο με εκπαιδευτική προοπτική.
Παρόλα αυτά δεν ξέρω κατά πόσο το Ηράκλειο θα μπορούσε να στηρίξει ένα τέτοιο χώρο που να λειτουργεί σε μόνιμη βάση, αν και αρκετοί από τους συμμετέχοντες έχουν ήδη δείξει ενδιαφέρον για να συνεχίσουν σε κάποιον επόμενο κύκλο. Θα ήταν ευχής έργο να γίνει κάτι τέτοιο κι εγώ είμαι ανοιχτός σε οποιαδήποτε πρόταση που θα μπορούσε να βοηθήσει στην υλοποίηση του.
«Π»: Η συγγραφή είναι περισσότερο θέμα τεχνικής ή δημιουργικής σκέψης και φαντασίας;
Λευτέρης Γιαννακουδάκης: Ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Είναι περισσότερο θέμα πάθους και εσωτερικής ανάγκης. Από κει ξεκινάνε όλα. Από την αγάπη για τη λογοτεχνία και την ανάγκη για έκφραση. Από κει και πέρα, η τεχνική και η φαντασία είναι τα μέσα που θα χρησιμοποιήσει ο συγγραφέας για να εκφράσει την ανάγκη του. Η φαντασία εκπαιδεύεται, όπως και η τεχνική. Ο συγγραφέας πρέπει να ασκείται συνεχώς. Να δημιουργεί χαρακτήρες, εικόνες και κόσμους από το τίποτα κι έπειτα να μην τους αφήνει έρμαια στη μοίρα τους, ευτυχής για την στιγμιαία έμπνευση του, αλλά να δουλεύει πάνω σʼ αυτούς μέχρι να επιτύχει ένα όσο το δυνατόν άρτιο αποτέλεσμα. Είναι καλλιτέχνης, πρέπει να δουλεύει το έργο του. Ο συγγραφέας πρέπει να εξετάζει τις διαφορετικές προοπτικές των κόσμων, να πειραματίζεται συνεχώς με τη χρήση της γλώσσας. Να μην βολεύεται σε ένα ύφος ή μια επιτυχία. Το λεγόμενο «ταλέντο» υπάρχει, αλλά έως ένα βαθμό. Ένα ακατέργαστο ταλέντο, παραμένει στάσιμο και σιγά – σιγά φθίνει. Μόνο με τη συνεχή εξάσκηση μπορεί κάποιος να φτάσει ψηλά. Οι περισσότεροι μεγάλοι συγγραφείς έχουν περάσει ώρες ατελείωτες να στοχάζονται μία φράση ή μία λέξη. Υπάρχει η παρανόηση ότι τα μεγάλα έργα γράφτηκαν «εν μία νυκτί» και χωρίς κόπο. Λάθος, υπάρχει άπειρος κόπος και πόνος πίσω από αυτά. Αυτό ακριβώς θέλει να κάνει και η δημιουργική γραφή: να δώσει πιθανούς τρόπους εξάσκησης. Να κάνει πιο εύκολη και πιο γρήγορη την πορεία. Από κει και πέρα είναι στο χέρι του καθενός το πώς θα εξελιχθεί.

