Οποιαδήποτε αλλαγή της μορφολογίας του μαγνητικού πεδίου στο εσωτερικό ενός Magnetar ασκεί τόσο ισχυρές δυνάμεις στο φλοιό του ώστε να τον υπερθερμαίνει με αποτέλεσμα συχνά την διάρρηξή του, γεγονός που οδηγεί σε εκρηκτικές εκλάμψεις φωτός στις ακτίνες-γ, όχι όμως και στο ορατό. Μία πιθανή εξήγηση για την εκπομπή ορατού φωτός, όπως αυτή καταγράφηκε στις εκλάμψεις που παρατηρήθηκαν στο Αστεροσκοπείο Σκίνακα, είναι η αποκόλληση υψηλά ιονισμένων ιόντων από την επιφάνεια του Magnetar. Λόγω του ότι αυτά τα ιόντα, όντας πολύ βαρύτερα από τα ηλεκτρόνια, κινούνται και με πολύ χαμηλότερη ταχύτητα από ότι τα ηλεκτρόνια κατά μήκος των μαγνητικών γραμμών, εκπέμπουν φως πολύ χαμηλότερης ενέργειας (δηλ. αντί ακτίνες-γ, ορατό φως).

Ως σήμερα είναι γνωστοί 15 άλλοι Magnetars αλλά σε κανέναν από αυτούς δεν έχουν παρατηρηθεί παρόμοιες εκλάμψεις στο ορατό φως.

Το Αστεροσκοπείο Σκίνακα βρίσκεται στην κορυφή Σκίνακα του Ψηλορείτη του Δήμου Ανωγείων σε υψόμετρο 1750 μέτρων και διακρίνεται για τις εξαιρετικές συνθήκες αστρονομικής παρατήρησης που προσφέρει.

Σχετικά Άρθρα στο Περιοδικό NATURE:

http://www.nature.com/nature/journal/v455/n7212/abs/nature07308.html