Το αινιγματικό αντικείμενο, το οποίο με μεγάλη πιθανότητα φαίνεται ότι βρίσκεται στο δικό μας Γαλαξία, παρατηρήθηκε καταρχήν από το δορυφόρο SWIFT της NASA στις ακτίνες-γ. Όμως η αινιγματική φύση των εκλάμψεων μπόρεσε να αποκωδικοποιηθεί μόνο μέσα από λεπτομερείς παρατηρήσεις στο ορατό φως οι οποίες ξεκίνησαν σχεδόν αμέσως με το τηλεσκόπιο των 1.3 μ του Αστεροσκοπείου Σκίνακα, λίγα μόλις λεπτά μετά την ανίχνευσή τους από τον SWIFT. Σημειώνεται πως το Αστεροσκοπείο Σκίνακα είναι το μοναδικό στον κόσμο που διαθέτει φωτόμετρο υπερυψηλής χρονικής ανάλυσης σε συνδυασμό με ταχύτατη ανταπόκριση σε απροσδόκητα συμβάντα στο διάστημα.

Από την ανάλυση των οπτικών παρατηρήσεων προέκυψε ότι η περιοχή όπου παράγεται το ορατό φως του αγνώστου αντικειμένου ήταν 10 φορές μικρότερη σε μέγεθος από ότι ο Ήλιος αλλά ταυτόχρονα 100 φορές λαμπρότερη. Οι θερμοκρασίες όμως που θα απαιτούντο για να εξηγήσουν αυτή τη λαμπρότητα μέσω θερμικής εκπομπής (όπως συμβαίνει σε πυρακτωμένα αντικείμενα), θα έπρεπε να είναι τόσο πολύ υψηλές ώστε αυτός ο μηχανισμός να αποκλείεται για αντικείμενο τέτοιου μεγέθους, αν λάβουμε υπʼόψιν την ταχύτατη εναλλαγή θέρμανσης και ψύξης του. Αυτές οι ιδιότητες των εκλάμψεων καθώς η διάρκεια και ο ρυθμός τους υποδεικνύουν οτι πρόκειται για μή θερμική εκπομπή η οποία είναι χαρακτηριστική αντικειμένων όπως τα Magnetars με τα τεράστια μαγνητικά πεδία που διαθέτουν. Τα μαγνητικά πεδία των Magnetars είναι ένα δισεκατομμύριο φορές πιο ισχυρά και από τα ισχυρότερα μαγνητικά πεδία που έχουν ποτέ παραχθεί σε γήινα εργαστήρια.

Κάτω από τέτοιες συνθήκες ακόμα και τα άτομα παραμορφώνονται σε σχήμα βελόνας, ενώ ένα τέτοιο πεδίο θα έσβηνε ακόμα και σε αποστάσεις τόσο μεγάλες όσο είναι η απόσταση Γης – Σελήνης τη μαγνητική ταινία μίας πιστωτικής κάρτας.