Στο φουαγιέ είναι άλλη η επαφή που έχετε με τον κόσμο;

«Δεν έχει καμία σχέση αυτό που γίνεται στο φουαγιέ με το άλλο, η επαφή που έχουμε είναι τεράστια, είναι δίπλα μας ο θεατής, πολλές φορές του απευθυνόμαστε, μπορεί να γίνουν και χάπενινγκ ξαφνικά να συμβεί κάτι και ο θεατής είναι τόσο κοντά σου που πολλές φορές είσαι αναγκασμένος να του απαντήσεις, τον βάζεις στο παιχνίδι και πρέπει να συμμετέχεις.

Είναι διαφορετικό είδος θεάτρου, είναι αλλιώς να πεις του άλλου κάθισε σε μια καρέκλα και δες θέατρο και σε παρακαλώ μην κάνεις φασαρία και όσα επιβάλλεις για να μπορείς να έχεις αποτέλεσμα και αφήνεις το έργο να προχωρήσει να τρέξει και ο,τι είναι να πει, να πει το έργο ενώ στο φουαγιέ δεν μπορείς να καθηλώσεις το θεατή από τη στιγμή που του προσφέρεις ποτό, είναι στο τραπέζι με την παρέα του ως επί τω πλείστω τα κομμάτια που διαλέγουμε είναι κωμικά, θα γελάσει, θα κινηθεί, η καρέκλα θα τρίξει, οπότε είναι μια τελείως διαφορετική υπόθεση.

Θυμίζει καφεθέατρα, μπουάτ, για μένα που τα έχω ζήσει τα έβλεπα σα θεατής δεν είχα την εμπειρία αυτή είναι κάτι τελείως ξεχωριστό, μπορεί να σε ανεβάσει πάρα πολύ αυτό το πράγμα».