Σαν το ψάρι στη στεριά… αισθάνεται ο Βρετανός, Jason de Caires Taylor, όταν δημιουργεί έξω από τη θάλασσα! Η δουλειά του, που σε πρώτο στάδιο γίνεται στη στεριά, ολοκληρώνεται στο βυθό, όπου τα στοιχεία της θάλασσας γίνονται ένα με τα έργα του. Αυτή η μετάλλαξη, η μεταμόρφωση είναι και το κομμάτι που τον γοητεύει περισσότερο στην τέχνη.

Πώς είναι το έργο που δουλεύετε στο πλαίσιο του Συμποσίου;

«Είναι ένα πέτρινο τραπέζι με φρούτα. Είναι βασισμένο στην κλασική ζωγραφική, την ακίνητη, όταν κάποιος θέλει να μάθει να ζωγραφίζει, αρχίζει με αυτό το θέμα, φρούτα πάνω στο τραπέζι. Στη συνέχεια, όμως, σκοπεύω να ανοίξω τρύπες στο κέντρο της πέτρας. Ο πυρήνας του έργου συμβολίζει τη γη, στα ανοίγματα θα τοποθετήσω φυτά που θα αναρριχώνται στο έργο και θα δώσουν ζωή στο τραπέζι. Έτσι, στο έργο θα συνδυάζονται δύο κομμάτια, αυτό που μένει ακίνητο και εκείνο που αναπτύσσεται.»

Τι σας ώθησε να λάβετε μέρος στο Συμπόσιο;

«Με ενδιέφερε να δουλέψω με την πέτρα και να βρεθώ στον ίδιο χώρο με άλλους καλλιτέχνες. Έτσι, θα μπορούμε να ανταλλάσουμε ιδέες με άτομα που κουβαλούν διαφορετικές κουλτούρες και είναι, φυσικά, διαφορετικές προσωπικότητες.»

Με τι ασχολείστε περισσότερο στην Αγγλία;

Δε μένω μονάχα στο Λονδίνο, συνήθως ταξιδεύω. Ειδικεύομαι στο να κάνω τέχνη κάτω από τη θάλασσα. Η αλήθεια είναι πως, συνήθως, όταν λέω στους ανθρώπους με τι ασχολούμαι, εκείνοι με κοιτούν λίγο περίεργα. Η δουλειά μου έχει, κυρίως, να κάνει με την αλλαγή, τη μεταμόρφωση. Το να δουλεύω στη γη, όπως τώρα, είναι κάτι καινούργιο για μένα. Μου αρέσει να δημιουργώ φιγούρες κάτω από τη θάλασσα και να ακολουθεί η φυσική αλλοίωση από το νερό και τα στοιχεία που υπάρχουν στο βυθό, όπως τα κοράλλια. Για δύο χρόνια δούλευα στην Καραϊβική και έφτιαξα 65 αγάλματα κάτω από τη θάλασσα.»