Ενα παιχνίδι με την αντίληψη του θεατή είναι το έργο που ο Ελληνογερμανός, Αλέξανδρος Pfaff, δημιουργεί αυτές τις ημέρες στο Βενεράτο. «144.000 στάλες» ονομάζεται το γλυπτό που είναι εμπνευσμένο από το θέμα του συμποσίου.

Τι ακριβώς δημιουργείτε εδώ, στο Βενεράτο;

«Φτιάχνω ένα έργο από τοπική πέτρα, από λευκό μάρμαρο και ανοξείδωτο ατσάλι, λίγο ασυνήθιστο για ένα συμπόσιο γλυπτικής, το οποίο συνήθως γίνεται με πρωταρχικό υλικό τη φυσική πέτρα. Συνήθως, δουλεύω πιο πολυσύνθετα. Το έργο ονομάζεται «144.000 στάλες» και αποτελείται από μια βάση από φυσική πέτρα και 144 βέργες ανοξείδωτο ατσάλι, 316,, και στην καθεμία βρίσκεται μια σφαιρική φόρμα από λευκό μάρμαρο. Η φόρμα που σχηματίζεται από τις μικρές σφαίρες είναι μια σφαίρα ή στάλα ή σα μια ρόγα σταφυλιού. Παίζω, όχι μόνο σε αυτό, αλλά γενικά στη δουλειά μου, με την αντίληψη του ανθρώπου. Συνήθως βλέπουμε κάτι και λέμε «α! το πιασα, το κατάλαβα». Τώρα, αν το δει κανείς το έργο από απόσταση θα δει ένα βράχο από κάτω, το βαρύ αρχαίο δομικό υλικό, την πέτρα, και θα καταλάβει και από πάνω θα δει μια σφαιρική μορφή, όπου οι μικρές σφαιρικές φόρμες που τη συντελούν έχουν και κίνηση, είναι κάπως αέρινες και δε θα πάει το μυαλό του ότι και αυτό είναι ένας είδος πέτρας, δηλαδή, μάρμαρο, κι αφού πλησιάσει θα πάει να το πιάσει, αφού το έργο προκαλεί και προσκαλεί να το πιάσει, και θα δει ότι τελικά είναι μάρμαρο που εμφανίζεται εντελώς αλλιώς. Έχουμε αλλάξει λίγο αυτό που λέμε status quo, τα βασικά χαρακτηριστικά: βαρύ και ακίνητο σε ελαφρύ, αιθέριο και φωτεινό και κινούμενο, για αυτό το υλικό που λέμε μάρμαρο.»

Με τι ασχολείστε συνήθως;

«Ουσιαστικά, δουλεύω όλα τα υλικά, οποιοδήποτε χρειάζεται ή απαιτείται από μια ιδέα για να υλοποιηθεί. Μπορεί να είναι και κάτι που δε θα μείνει σαν υλικό, μια performance, δράση όπου θα εμπλακούν κάποια άτομα που μέσω της δράσης θα έρθουν κοντά στη συγκεκριμένη ιδέα».