
Πράγματι στα μπαλκόνια των ξενοδοχείων που «βλέπουν» στην παραλιακή λεωφόρο της Χερσονήσου είναι γεμάτα από ομάδες νεαρών που πίνουν μπίρες και δοκιμάζουν διάφορες στολές και μάσκες στα πρόσωπα τους. «Σε λίγη ώρα θα καταλάβετε τι γίνεται. Εγώ κλείνω το κατάστημα μου τα μεσάνυκτα. Ανυπομονώ να κλείσω και να πάω στο σπίτι μου. Εδώ δεν αντέχω ούτε λεπτό».
Όπως λένε οι ίδιοι, στην Χερσόνησο τη μερίδα του λέοντος έχουν κατά κύριο λόγο οι Ολλανδοί. «Και οι Ολλανδοί τα έχουν με τους Ιρλανδούς. Δεν τα πάνε καλά οι δύο τους και γίνονται πολλές φασαρίες. Τρελοκομείο. Δεν βγάζεις άκρη».
Τις μεταμεσονύκτιες ώρες δύο είναι οι «σφηκοφωλιές» στον παραλιακό της Χερσονήσου. Στην κορυφή, μπαίνοντας από τον κεντρικό δρόμο, και στο τέρμα, προς το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής.
Ξημερώματα περνάς από ʽκει μόνο με πανοπλία, εκτός και αν είσαι τρελός και δεν υπολογίζεις τίποτα.
Οι ηλικίες των τουριστών στη Χερσόνησο είναι λίγο πιο ανεβασμένες σε σχέση με τα παιδαρέλια των Μαλίων. Όμως και πάλι όπως λένε οι ντόπιοι καταστηματάρχες, πρόκειται για «πιτσιρικαρία» με ό,τι αυτό συνεπάγεται στο χρήμα που αφήνουν και στην συμπεριφορά.
Ο κατευθυνόμενος τουρισμός ισχύει και στην περίπτωση της Χερσονήσου και οι καταστηματάρχες δεν σταματούν λεπτό να καυτηριάζουν την κατάσταση, όπως φυσικά και τη διοργάνωση των παράνομων πάρτι.
Μπαρ δουλεύουν πατητά και διπλανά ψάχνουν με το ψαροντούφεκο για κανένα πελάτη. «Τους λένε από τα γραφεία πού να πάνε δήθεν επειδή τα υπόλοιπα μπαρ είναι επισφαλή για την υγεία τους» λέει καταστηματάρχης με παράπονο.

