Της Σοφίας Τσεντελιέρου
Το παρελθόν όπως κι αν το δούμε επηρεάζει το παρόν. Τα αρνητικά προσπαθεί το βιβλίο να τα σταματήσει κάπου και να μην επηρεάζουν και το μέλλον
Η επιθυμία της να επικοινωνήσει και νʼ αγγίξει τις ψυχές άλλων ανθρώπων μέσα από τις σκέψεις και το λόγο της, οδήγησαν την Ελένη Ανδρέου στη συγγραφή βιβλίων. Με ευαισθησία, έντονους προβληματισμούς και κυρίως με λόγο απλό και αυθόρμητο πέτυχε το στόχο της.
Το τρίτο βιβλίο της έχει αποσπάσει πολύ θετικές κριτικές και κυρίως το έχουν αγαπήσει οι αναγνώστες. Πρόκειται για το μυθιστόρημα «Το πέρασμα. Τρεις γενιές μια ιστορία» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Βασιλείου. Έχουν προηγηθεί η νουβέλα «Το άνθος της ροδιάς» και τα διηγήματα «Στην ελπίδα».
Η Ελένη Ανδρέου με νομικές σπουδές, εργάστηκε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ως συμβολαιογράφος. Όμως ο πλούσιος εσωτερικός της κόσμος και ο πληθωρικός της χαρακτήρας δεν την άφησαν να περιοριστεί σʼ αυτά. Έτσι, άνοιξε την ψυχή της στο αναγνωστικό κοινό και σίγουρα βρήκε ανθρώπους που εντόπισαν στις σελίδες των βιβλίων της και δικές τους σκέψεις, όπως άλλωστε και η ίδια επιθυμεί.
Η συνέντευξη με τη συγγραφέα Ελένη Ανδρέου έχει ως εξής:
«Π»: Ποιο ήταν το ερέθισμα για να γράψετε το βιβλίο «Το πέρασμα»;
Ελένη Ανδρέου: Επειδή είμαι μικρασιατικής καταγωγής, αλλά κυρίως γιατί μετά το θάνατο της αδερφής της μάνας μου το 1999, βρήκαμε μέσα στα βιβλία της και ένα σύντομο ημερολόγιο που τότε ως μικρό κοριτσάκι έγραφε πώς βίωσε τις τρομακτικές στιγμές του ʼ22, του διωγμού των Ελλήνων και του ξεριζωμού. Επειδή είχα ακούσει πάρα πολλά και από τους γονείς και από τις γιαγιάδες, αυτό μου άναψε το φυτίλι για να γράψω το βιβλίο, το οποίο καλύπτει τρεις γενιές και φθάνει μέχρι το 1964. Περνάει μέσα από τις πιο σημαντικές στιγμές της ιστορίας μας, από τον Βʼ Παγκόσμιο Πόλεμο και λέει πώς βιώνουν αυτά οι άνθρωποι αυτοί, αλλά και όχι μόνο αυτοί, και πολλοί άλλοι Έλληνες, που περνούν μέσα από συνταρακτικές ιστορικές στιγμές. Ξεκινούν να ονειρευτούν και να φτιάξουν τη ζωή τους και βρίσκονται αντιμέτωποι συνέχεια με την ιστορία και με το πεπρωμένο τους.
«Π»: Γιʼ αυτό και ο τίτλος «Το πέρασμα»;
Ελένη Ανδρέου: Το πέρασμα είναι συμβολικός τίτλος και μόνο στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου φαίνεται τι σημαίνει. Έχει και άλλους συμβολισμούς το βιβλίο. Υπάρχει ένα πρόσωπο που εμφανίζεται μόνο τρεις φορές, στην αρχή, στο μέσο και στο τέλος. Εμφανίζεται και στις τρεις γενιές. Ένα πρόσωπο που μπορεί να είναι πραγματικό στον καθένα μας ή και συμβολικό. Ο καθένας το τοποθετεί όπως θέλει μέσα του. Κι αυτό το πρόσωπο αλλάζει τη σκέψη αυτών των ανθρώπων, αυτών των γυναικών κυρίως, που είναι τόσο πολύ βαθιά επηρεασμένες και από τόσα πράγματα από τα γεγονότα της ζωής.
«Π»: Παρά το γεγονός ότι οι άνθρωποι συνταράσσονται από τα γεγονότα, ο αναγνώστης λαμβάνει αισιόδοξα μηνύματα.
Ελένη Ανδρέου: Είναι αισιόδοξο βιβλίο. Πολύ αισιόδοξο. Το παρελθόν όπως κι αν το δούμε επηρεάζει το παρόν. Τα αρνητικά προσπαθεί το βιβλίο να τα σταματήσει κάπου και να μην επηρεάζουν αρνητικά και το μέλλον. Γιʼ αυτό λέω ότι είναι αισιόδοξο βιβλίο, γιατί εν τέλει το μέλλον φαίνεται όμορφο γιατί συμβαίνουν κάποια πράγματα.
«Π»: Το γεγονός ότι το βιβλίο έχει αποσπάσει θετικές κριτικές τι σημαίνει για σας;
Ελένη Ανδρέου: Ομολογώ ότι δεν το περίμενα ότι θα είχε τέτοια ανταπόκριση. Μια φιλοδοξία έχω: να επικοινωνήσω μέσα από τα βιβλία μου με όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους. Αυτό μπορώ να πω ότι μέσα μου ασυνείδητα το είχα. Αν καταφέρω να επικοινωνήσω θα είναι πολύ σημαντικό. Γιατί αυτό νιώθω ότι όταν έχει διαβάσει κάποιος το βιβλίο ή τα προηγούμενα, θα ήθελα να πει: «Να! Έχει γράψει και για μένα. Εδώ βλέπω εγώ κάτι δικό μου». Αυτό είναι που σκέφτομαι, όχι κάτι άλλο. Τώρα αν ήρθαν και τα άλλα, αν διακεκριμένοι λογοτέχνες έγραψαν θετικές κριτικές, αυτό είναι κάτι που μου δίνει πολλή χαρά και μεγάλη δύναμη.

