“Εμάς δεν μας ενδιαφέρει τίποτε άλλο, εκτός από το να φτάσουμε στην ώρα μας στην Αλβανία. Η κηδεία του θείου μου γίνεται σε τρεις ώρες κι εμείς είμαστε ακόμη στο Ηράκλειο, ενώ θα έπρεπε να είμαστε στο Πιγκόντο. Πρέπει δηλαδή καθυστερήσει η κηδεία, γιατί δεν θα είμαστε στην ώρα μας εμείς; Νομίζω ότι αν ήθελε η εταιρία, μπορούσε να μας βρει λύση. Ήρθα 5.00 το πρωί γιατί δεν ήξερα τι γίνεται με τα εισιτήρια. Κανείς όμως δεν μας ενημέρωσε νωρίτερα για το πρόβλημα. Εμείς δεν είχαμε πρόβλημα να πληρώσουμε και δύο εισιτήρια για να πάμε στην Αλβανία”.



“Είχα κλείσει ραντεβού με γιατρό στο Λονδίνο, έπειτα από προσπάθεια είκοσι ημερών. Στο αεροδρόμιο Ηρακλείου έφτασα 9.55. Ήρθα κανονικά, τσέκαρα κι αφού μπήκα στην αίθουσα αναχωρήσεων, έμαθα ότι το αεροσκάφος της Ολυμπιακής θα καθυστερούσε γιατί έχει τεχνικό πρόβλημα κι εμείς θα είχαμε πρόσθετη ενημέρωση μετά από σαράντα λεπτά. Μετά από αυτό όμως, κανείς δεν μας ενημέρωσε επαρκώς, ούτε φρόντισε ο διευθυντής της Ολυμπιακής καν να μας πει πως υπήρχε πτήση, λίγο αργότερα με Aegean. Αν και θεωρώ πως η Ολυμπιακή είχε υποχρέωση να φροντίσει για τους ανθρώπους που είχαν ανταποκρίσεις πτήσεων, εντούτοις θα έφευγα, έστω και με δικά μου έξοδα, προκειμένου να φτάσω έγκαιρα στον προορισμό μου, αν κάποιος με ενημέρωνε. Μετά από αυτά, σε συνεννόηση με τον δικηγόρο μου, θα ασκήσω κάθε νόμιμο δικαίωμα μου απέναντι στην εταιρία”.



“Εγώ βρίσκομαι στο αεροδρόμιο από τις 8.00 το πρωί για να βρω εισιτήριο. Πέθανε ο πεθερός μου κι έφυγα χωρίς καν να ενημερώσω το αφεντικό μου. Τώρα περιμένω τόσες ώρες κι ακόμα κανείς δεν έχει φροντίσει να κάνει κάτι. Περιμένουμε από ώρα σε ώρα, αλλά κανείς δεν βρήκε λύση στο πρόβλημα μας. Εγώ κι η οικογένεια μου θα χάσουμε την ανταπόκριση και θα πρέπει να καθυστερήσει κι η κηδεία. Καταλαβαίνουμε ότι το αεροπλάνο είχε πρόβλημα, αλλά εμείς είχαμε ανταπόκριση. Αν ήθελε η εταιρία, θα μπορούσε να βρει λύση, αλλά δεν το έκανε”.